Europejski Uniwersytet Viadrina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Europejski Uniwersytet Viadrina
Universitas Viadrina
European-University Viadrina Frankfurt (Oder)
Europa-Universität Viadrina in Frankfurt (Oder)
Europejski Uniwersytet Viadrina
Dewiza Ex oriente lux (Aus dem Osten (kommt) das Licht)
Data założenia 26 kwietnia 1506
Państwo  Niemcy
Adres Große Scharnstraße 59
D-15-230 Frankfurt (Oder)
Liczba studentów ok. 6267
Rektor Alexander Wöll
Członkostwo EUA, Socrates-Erasmus
Położenie na mapie Frankfurtu nad Odrą
Mapa lokalizacyjna Frankfurtu nad Odrą
Europejski Uniwersytet Viadrina
Europejski Uniwersytet Viadrina
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Europejski Uniwersytet Viadrina
Europejski Uniwersytet Viadrina
Ziemia 52°20′32″N 14°33′14″E/52,342222 14,553889Na mapach: 52°20′32″N 14°33′14″E/52,342222 14,553889
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Viadrina – widok z Oderturm (2012)
Główny gmach Viadriny przy Große Scharrnstraße 59
Budynek sal wykładowych (Gräfin-Döhnhoff-Gebäude, GDG)
Budynek sal wykładowych (Flachbau, Auditorium Maximum)
Główny gmach Viadriny przy Große Scharrnstraße 59
Wykaz wykładów na uczelni w roku 1689 (Vorlesungsverzeichnis)
Prof. Gesine Schwan, rektor uczelni w latach 1999-2008

Europejski Uniwersytet Viadrina we Frankfurcie nad Odrą (niem. Europa-Universität Viadrina in Frankfurt (Oder)) – uniwersytet znajdujący się we Frankfurcie nad Odrą, w kraju związkowym Brandenburgia, we wschodnich Niemczech. Nazwa Viadrina pochodzi z łaciny i oznacza nad Odrą. Kontakty z Polską są priorytetem uczelni, dlatego też w 1998 utworzono Collegium Polonicum w Słubicach jako jednostkę wspólną z Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

W semestrze zimowym 2013/2014 na Uniwersytecie Viadrina studiowało 6645[1] studentów. 24,74% stanowili obcokrajowcy z łącznie 93[2] krajów. 695 studentów pochodziło z Polski. Rektorem uczelni jest prof. Alexander Wöll.[3]

Historia uczelni[edytuj | edytuj kod]

Alma Mater Viadrina została założona w 1506. Studiowało wtedy 900 studentów z Niemiec, Polski, Szwecji, Norwegii oraz Danii. W tym samym czasie Frankfurt miał tylko 5000 mieszkańców. W 1811 Viadrina została przeniesiona do Wrocławia. 15 lipca 1991 ponownie utworzono uniwersytet, a rok później zainaugurowano pierwszy rok akademicki.

Struktura[edytuj | edytuj kod]

Uniwersytet posiada trzy wydziały:

  • Wydział Prawa (niem. Juristische Fakultät),
  • Wydział Nauk Ekonomicznych (niem. Wirtschaftswissenschaftliche Fakultät),
  • Wydział Nauk Kulturoznawczych (niem. Kulturwissenschaftliche Fakultät).

Wydział Prawa[edytuj | edytuj kod]

Dziekanem Wydziału Prawa jest Prof. Matthias Pechstein.

Kierownikami poszczególnych katedr są (2007):

Wydział Ekonomii[edytuj | edytuj kod]

Dziekanem Wydziału Ekonomii jest Prof. Dr. Sven Husmann

Kierownikami poszczególnych katedr są (2007):

  • Ekonomia przedsiębiorstw (BWL): prof. Wolfgang Dorow, dr Matthias Goutthier, prof. Sven Husmann, prof. Alfred Kötzle, prof. Stephan Kudert, prof. Karl Kurbel, prof. Knut Richter, prof. Albrecht Söllner.
  • Ekonomia polityczna (VWL): prof. Friedel Bolle, dr Karl Keiber, prof. Bernd Kempa, prof. Wolgang Peters, prof. Hermann Ribhegge, prof. Andreas Stephan.
  • Metody ilościowe: prof. Wolfgang Schmid (statystyka)

Wydział Nauk Kulturoznawczych[edytuj | edytuj kod]

Dziekanem Wydziału Kulturoznawstwa jest Prof. Dr. Konstanze Jungbluth

Kierownikami poszczególnych katedr są (2007):

  • Socjologia: prof. Dariusz Aleksandrowicz, prof. Michał Buchowski, prof. Andrea Hausmann, prof. Stefan Krätke, prof. Detlef Pollack, prof. Werner Schifauer, prof. Anna Schwarz
  • Nauki polityczne: prof. Timm Beichelt, prof. Michael Minkenberg, prof. Jürgen Neyer
  • Historia kultury: prof. Uta Hengelhaupt, prof. Gangolf Hübinger, prof. H.D. Kittsteiner, prof. Alexander Nützenadel, prof. Karl Schlögel, prof. Philipp Ther.
  • Literaturoznawstwo: prof. Andrea Allerkamp, prof. Bożena Chołuj (też Gender Studies), prof. Eckhard Höfner, prof. Melanie Sehgal, prof. Kerstin Schoor, prof. Annette Werberger.
  • Lingwistyka: prof. Dominic Busch, dr Konstanze Jungbluth, prof. Cornelia Müller, prof. Hartmut Schröder.

Placówki naukowo-badawcze[edytuj | edytuj kod]

Przy Uniwersytecie działa kilka placówek naukowo-badawczych:

Senatorzy założyciele w latach 1991–1993[edytuj | edytuj kod]

(z podaniem przynależności w chwili członkostwa w Senacie):[4]

  • Rektor prof. dr Knut Ipsen (Uniwersytet w Bochum)
  • dr Klaus Anderbrügge (Uniwersytet w Dortmund)
  • prof. dr Waldemar Pfeiffer (Uniwersytet AM w Poznaniu)
  • dr Jerzy Drewnowski (Biblioteka Herzoga Augusta w Wolfenbüttel)
  • prof. dr Karl-Heinz Rädler (Instytut Astrofizyki w Poczdamie)
  • prof. dr Toni Hochmuth (członek ministerstwa nauki i badań kraju związkowego Nadrenii-Westfalii w Düsseldorfie)
  • prof. dr Rudolf von Thadden (Uniwersytet w Göttingen)
  • prof. dr Kunert (Uniwersytet w Monachium)
  • dr Jürgen Schlegel (Sekretarz Generalny Komisji Krajów Związkowych przy federalnym ministerstwie nauki i badań w Bonn)
  • prof. dr Hermann Grimmeiss (Uniwersytet w Lund)
  • prof. dr Joachim Starbatty (Uniwersytet w Tübingen)
  • prof. David Edward (sędzia Trybunału Europejskiego, Luxembourg)
  • prof. dr Karol Jonca (Uniwersytet Wrocławski)
  • prof. dr Frederic Hartweg (Uniwersytet w Paryżu)
  • prof. dr Hans Weiler (Uniwersytet w Stanford)
  • kanclerz-założyciel: Karl Josef Schmücker (Uniwersytet w Bochum)

Rektorzy[edytuj | edytuj kod]

Doktorzy honoris causa[edytuj | edytuj kod]

Laureaci uniwersyteckiej nagrody[edytuj | edytuj kod]

Niektórzy absolwenci[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]