Europejski Uniwersytet Viadrina
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Europejski Uniwersytet Viadrina | |
| Universitas Viadrina European-University Viadrina Frankfurt (Oder) Europa-Universität Viadrina in Frankfurt (Oder) |
|
 |
|
| Dewiza | Ex oriente lux (Aus dem Osten (kommt) das Licht) |
| Data założenia | 26 kwietnia 1506 |
| Państwo |  Niemcy |
| Adres | Große Scharnstraße 59 D-15-230 Frankfurt (Oder) |
| Liczba studentów | ok. 6267 |
| Rektor | Gunter Pleuger |
| Członkostwo | EUA, Socrates-Erasmus |
|
Położenie na mapie Brandenburgii
  Europejski Uniwersytet Viadrina
|
|
|
Położenie na mapie Niemiec
 Europejski Uniwersytet Viadrina
|
|
 52°20′32″N 14°33′14″E / 52.342222222222, 14.553888888889Na mapach: 52°20′32″N 14°33′14″E / 52.342222222222, 14.553888888889 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
.JPG)
.jpg)
Europejski Uniwersytet Viadrina we Frankfurcie nad Odrą (niem. Europa-Universität Viadrina in Frankfurt (Oder)) – uniwersytet znajdujący się we Frankfurcie nad Odrą, w kraju związkowym Brandenburgia, we wschodnich Niemczech. Nazwa Viadrina pochodzi z łaciny i oznacza nad Odrą. Kontakty z Polską są priorytetem uczelni, dlatego też w 1998 utworzono Collegium Polonicum w Słubicach jako jednostkę wspólną z Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
W 2004 na Uniwersytecie Viadrina studiowało 4777 studentów. 39% stanowili obcokrajowcy z łącznie 75 krajów. 33% studentów pochodziło z Polski. Rektorem uczelni jest doktor Gunter Pleuger.
Spis treści |
Historia uczelni[edytuj]
Alma Mater Viadrina została założona w 1506. Studiowało wtedy 900 studentów z Niemiec, Polski, Szwecji, Norwegii oraz Danii. W tym samym czasie Frankfurt miał tylko 5000 mieszkańców. W 1811 Viadrina została przeniesiona do Wrocławia. 15 lipca 1991 ponownie utworzono uniwersytet, a rok później zainaugurowano pierwszy rok akademicki.
Struktura[edytuj]
Uniwersytet posiada trzy wydziały:
- Wydział Prawa (niem. Juristische Fakultät),
- Wydział Nauk Ekonomicznych (niem. Wirtschaftswissenschaftliche Fakultät),
- Wydział Nauk Kulturoznawczych (niem. Kulturwissenschaftliche Fakultät).
Wydział Prawa[edytuj]
Dziekanem Wydziału Prawa jest Prof. Matthias Pechstein.
Kierownikami poszczególnych katedr są (2007):
- Prawo cywilne: prof. Stephan Breidenbach, prof. Kaspar Frey (prawo handlowe i gospodarcze), dr Martin Gebauer, prof. Sigurd Littbarski (prawo pracy), prof. Dieter Martiny (prawo rodzinne), prof. Roland Wittmann (prawo rzymskie, filozofia prawa).
- Prawo karne: prof. Jan C. Joerden, prof. Uwe Scheffler, prof. Arndt Sinn, prof. Gerhard Wolf.
- Prawo publiczne: prof. Wolff Heintschel von Heinegg (prawo międzynarodowe), prof. Matthias Pechstein (prawo europejskie), prof. Franz-Joseph Peine (prawo administracyjne), Gerard C. Rowe (Common law), prof. Heinrich Amadeus Wolf (prawo konstytucyjne).
- Prawo polskie: prof. Barbara Adamiak (postępowanie administracyjne), prof. Bogusław Banaszak (prawo konstytycyjne i administracyjne), prof. Andrzej Gomułowicz (prawo finansowe), prof. Marian Kępiński (prawo cywilne), prof. Elwira Marszałkowska-Krześ (postępowanie cywilne, prawo spółek handlowych), prof. Janina Panowicz-Lipska, prof. Włodzimierz Piotrowski (prawo pracy), prof. Bożena Popowska (prawo gospodarcze), prof. Andrzej Jan Szwarc (prawo karne).
Wydział Ekonomii[edytuj]
Dziekanem Wydziału Ekonomii jest Prof. Dr. Sven Husmann
Kierownikami poszczególnych katedr są (2007):
- Ekonomia przedsiębiorstw (BWL): prof. Wolfgang Dorow, dr Matthias Goutthier, prof. Sven Husmann, prof. Alfred Kötzle, prof. Stephan Kudert, prof. Karl Kurbel, prof. Knut Richter, prof. Albrecht Söllner.
- Ekonomia polityczna (VWL): prof. Friedel Bolle, dr Karl Keiber, prof. Bernd Kempa, prof. Wolgang Peters, prof. Hermann Ribhegge, prof. Andreas Stephan.
- Metody ilościowe: prof. Wolfgang Schmid (statystyka)
Wydział Nauk Kulturoznawczych[edytuj]
Dziekanem Wydziału Kulturoznawstwa jest Prof. Dr. Konstanze Jungbluth
Kierownikami poszczególnych katedr są (2007):
- Socjologia: prof. Dariusz Aleksandrowicz, prof. Michał Buchowski, prof. Andrea Hausmann, prof. Stefan Krätke, prof. Detlef Pollack, prof. Werner Schifauer, prof. Anna Schwarz
- Nauki polityczne: prof. Timm Beichelt, prof. Michael Minkenberg, prof. Jürgen Neyer
- Historia kultury: prof. Uta Hengelhaupt, prof. Gangolf Hübinger, prof. H.D. Kittsteiner, prof. Alexander Nützenadel, prof. Karl Schlögel, prof. Philipp Ther.
- Literaturoznawstwo: prof. Andrea Allerkamp, prof. Bożena Chołuj (też Gender Studies), prof. Eckhard Höfner, prof. Melanie Sehgal, prof. Kerstin Schoor, prof. Annette Werberger.
- Lingwistyka: prof. Dominic Busch, dr Konstanze Jungbluth, prof. Cornelia Müller, prof. Hartmut Schröder.
Placówki naukowo-badawcze[edytuj]
Przy Uniwersytecie działa kilka placówek naukowo-badawczych:
- Frankfurter Institut für Transformationsstudien (FIT)
- Heinrich-von-Kleist Institut für Literatur und Politik (HvK ILP)
- Institut für angewandte Geschichte
- Institut für Konfliktmanagement (IKM)
- Institut für transkulturelle Gesundheitswissenschaften (IntraG)
- Interdisziplinäres Zentrum für Ethik (IZE)
- Zentrum für interkulturelles Lernen (ZIL)
Senatorzy założyciele w latach 1991–1993[edytuj]
(z podaniem przynależności w chwili członkostwa w Senacie):[1]
- Rektor prof. dr Knut Ipsen (Uniwersytet w Bochum)
- dr Klaus Anderbrügge (Uniwersytet w Dortmund)
- prof. dr Waldemar Pfeiffer (Uniwersytet AM w Poznaniu)
- dr Jerzy Drewnowski (Biblioteka Herzoga Augusta w Wolfenbüttel)
- prof. dr Karl-Heinz Rädler (Instytut Astrofizyki w Poczdamie)
- prof. dr Toni Hochmuth (członek ministerstwa nauki i badań kraju związkowego Nadrenii-Westfalii w Düsseldorfie)
- prof. dr Rudolf von Thadden (Uniwersytet w Göttingen)
- prof. dr Kunert (Uniwersytet w Monachium)
- dr Jürgen Schlegel (Sekretarz Generalny Komisji Krajów Związkowych przy federalnym ministerstwie nauki i badań w Bonn)
- prof. dr Hermann Grimmeiss (Uniwersytet w Lund)
- prof. dr Joachim Starbatty (Uniwersytet w Tübingen)
- prof. David Edward (sędzia Trybunału Europejskiego, Luxembourg)
- prof. dr Karol Jonca (Uniwersytet Wrocławski)
- prof. dr Frederic Hartweg (Uniwersytet w Paryżu)
- prof. dr Hans Weiler (Uniwersytet w Stanford)
- kanclerz-założyciel: Karl Josef Schmücker (Uniwersytet w Bochum)
Rektorzy[edytuj]
- Konrad Wimpina (rektor-założyciel "starej Viadriny")
- Ludolph Schrader (1559)
- Ludolph Schrader (1568)
- Erdmannus Copernicus († 1573)
- Urban Pierius (od 1577)
- Ludolph Schrader (od 1579)
- Jacobus Bergemann († 1595)
- Heinrich Wenzel (1608)
- Johann Christoph Bekmann
- Bernhard Albinus (1687)
- Christian Gottfried Hoffmann (1722)
- Johann Lorenz Fleischer (1744–1749)
- Johann Samuel Friedrich von Boehmer (1750 – ca. 1770)
- Joachim Georg Darjes (1772)
- Joachim Georg Darjes (1779)
- Joachim Georg Darjes (1788)
- Christian Ernst Wünsch (do 1811)
- Knut Ipsen (1991–1993; rektor-założyciel po 180 latach nieistnienia uczelni)
- Hans Weiler (1993–1999)
- Gesine Schwan (1999–2008)
- Gunter Pleuger (2008- )[2][3]
Doktorzy honoris causa[edytuj]
- Leszek Balcerowicz (Wydział Ekonomii, 2001),
- Karl Dedecius (Wydział Kulturoznawstwa, 2011),
- † Bronisław Geremek (Wydział Kulturoznawstwa, 2006),
- Knut Ipsen (Wydział Prawa, 1996),
- † Karol Jonca (Wydział Prawa, 2001),
- Henryk Olszewski (Wydział Prawa, 2001),
- Joachim Starbatty (Wydział Ekonomii, 1995),
- Fritz Stern (Wydział Kulturoznawstwa, 2006),
- Andrzej Jan Szwarc (Wydział Prawa, 2008),
- Rudolf von Thadden (Wydział Kulturoznawstwa, 1996),
- Hans Weiler (Wydział Kulturoznawstwa, 2002).
Laureaci uniwersyteckiej nagrody[edytuj]
- Włodzimierz Borodziej (2004),
- Karl Dedecius (1999),
- Günter Grass (2000),
- Grupa Kopernika (Kopernikus-Gruppe) (2007),
- Adam Krzemiński (2006),
- Tadeusz Mazowiecki (2009)[4],
- Markus Meckel (2003),
- Adam Michnik (2001),
- Krzysztof Penderecki (2011),
- Janusz Reiter (2002),
- Volker Schlöndorff (2010),
- Rita Süssmuth (2008),
- Rudolf von Thadden (2005).
Niektórzy absolwenci[edytuj]
- Carl Philipp Emanuel Bach (niemiecki kompozytor),
- Alojzy Prosper Biernacki (minister skarbu Rządu Narodowego w 1831),
- Krzysztof Hegendorfer – doktorat z prawa 1536
- Karl Georg von Hoym (minister Śląska i Prus Południowych),
- Alexander von Humboldt (niemiecki przyrodnik i podróżnik),
- Wilhelm von Humboldt (niemiecki filozof i językoznawca),
- Ulrich von Hutten (niemiecki rycerz, pisarz, humanista),
- Heinrich von Kleist (niemiecki pisarz, poeta, dramaturg),
- Paul Lütkemann (niemiecki kompozytor epoki wczesnego baroku)
- Teodor Konstanty Orzechowski (działacz kalwiński, prawnik, urzędnik),
- Michael Praetorius (niemiecki kompozytor przełomu renesansu i baroku),
- Atanazy Raczyński (ziemianin wielkopolski, dyplomata pruski),
- Magda Sakowska (polska dziennikarka),
- Johann Tetzel (niemiecki duchowny, inkwizytor generalny Polski).
Przypisy
- ↑ Źródło informacji: Präsidialbüro, Europa-Universität Viadrina Frankfurt (Oder), Große Scharrnstraße 59, 15230 Frankfurt (Oder), e-Mail: kaput@euv-frankfurt-o.de , tel. +49 33 555 34 42 19
- ↑ Gunter Pleuger wird Nachfolger von Gesine Schwan
- ↑ Europa-Uni Viadrina – Gunter Pleuger soll Schwan-Nachfolge antreten – Job & Karriere – sueddeutsche.de
- ↑ http://www.cp.edu.pl/pl/public_relations/startsite_news/linke_spalte/Mazowiecki/nagroda_Viadriny/index.html
Linki zewnętrzne[edytuj]
Kontrola autorytatywna (organizacja):
|
||||||||||
|
||||||||||
