Euzebiusz Mandyczewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Euzebiusz Mandyczewski

Euzebiusz Mandyczewski, rum. Eusebie Mandicevschi, niem. Eusebius Mandyczewski (ur. 18 sierpnia 1857 w Czerniowcach, zm. 13 lipca 1929 w Wiedniu) – austriacki muzykolog i kompozytor pochodzenia rumuńskiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był potomkiem dawnego rodu kapłanów prawosławnych. Uczył się w Gimnazjum Niemieckim w Czerniowcach. Już wtedy zaczął komponować utwory muzyczne. Studiował w Wiedniu, teorię muzyki u Martina Gustawa Nottebohma i muzykologię u Edwarda Hanslicka. W 1879 poznał i zaprzyjaźnił się z Johannesem Brahmsem.

Od 1896 był wykładowcą historii muzyki, potem także instrumentoznawstwa, harmonii, kontrapunktu i kompozycji na wiedeńskim Konserwatorium Towarzystwa Przyjaciół Muzyki. W 1887 został kierownikiem Wiedeńskiej Akademii Śpiewaczej (Wiener Singakademie) i archiwariuszem Towarzystwa Przyjaciół Muzyki. W tym samym roku został doktorem honoris causa Uniwersytetu w Lipsku. Był inicjatorem wydania dzieł zebranych Franza Schuberta, Józefa Haydna i Johannesa Brahmsa.

Komponował prawosławną muzykę sakralną, utwory na fortepian, pieśni. Napisał też wariacje fortepianowe na tematy dzieł Händla.

W 1901 ożenił się z Albiną von West, nauczycielką śpiewu i kierowniczką chóru żeńskiego Towarzystwa Przyjaciół Muzyki.

Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Biografia
  • Meyers enzyklopädisches Lexikon. Mannheim; Wien; Zürich: Lexikonverlag, 1980, Bd. 15, S. 551.