Euzebiusz Smolarek
| Euzebiusz Smolarek | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Euzebiusz Smolarek | |
| Data i miejsce urodzenia |
9 stycznia 1981 Łódź, Polska |
|
| Pseudonim | Ebi, Euzebio | |
| Pozycja | Ofensywny pomocnik, Napastnik | |
| Wzrost | 178 cm | |
| Masa ciała | 68 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Den Haag | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| –1993 1993–2000 |
VV Spirit Feyenoord Rotterdam |
|
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 2000–2005 2005–2007 2007–2009 2008–2009 2009–2010 2010–2011 2011–2012 2012– |
Feyenoord Rotterdam Borussia Dortmund Racing Santander → Bolton Wanderers (wyp.) AO Kavala Polonia Warszawa Al-Khor Den Haag |
68 (12) 81 (25) 34 (4) 12 (0) 15 (3) 23 (7) 10 (3) 0 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 2002– |  Polska |
47 (20) |
| 2 Stan na 3 września 2011 | ||
Euzebiusz Smolarek (ur. 9 stycznia 1981 w Łodzi) – polski piłkarz, występujący na pozycji pomocnika lub napastnika, reprezentant kraju. Zawodnik ADO Den Haag.
Posiada także obywatelstwo holenderskie i w związku z tym miał ofertę reprezentowania Holandii jako piłkarz, jednak zdecydował się grać dla Polski[1]. Syn Włodzimierza Smolarka. W latach 2005, 2006 i 2007 trzykrotny zwycięzca plebiscytu tygodnika "Piłka Nożna" w najważniejszej kategorii Piłkarz Roku (jako jedyny polski futbolista w historii uczynił to trzy razy z rzędu)[2]. W 2008 zajął 2. miejsce w Plebiscycie Przeglądu Sportowego na 10 najlepszych sportowców Polski w roku 2007. Jest laureatem Wiktora 2007 w kategorii Najpopularniejszy sportowiec.
Spis treści |
[edytuj] Kariera klubowa
Życiorys Euzebiusza Smolarka został w głównej mierze zdeterminowany przez sportową karierę jego ojca, który w lipcu 1986 – po zakończeniu turnieju finałowego Mistrzostw Świata – przeszedł z Widzewa Łódź do Eintrachtu Frankfurt. Do Niemiec wyemigrował z żoną oraz obydwoma synami – starszym Mariuszem oraz pięcioletnim Euzebiuszem. We Frankfurcie rozpoczęła się przygoda z piłką nożną młodego Euzebiusza, bowiem podjął on treningi w dziecięcym zespole klubu ojca.
[edytuj] Feyenoord Rotterdam
Jego pasja nabrała rozpędu w czerwcu 1988, gdy Smolarek senior przeprowadził się do Holandii, by reprezentować barwy Feyenoordu Rotterdam. Do jego szkółki piłkarskiej rodzice zapisali również Ebiego, który z racji odziedziczonego talentu czynił regularne postępy. Dlatego też został on dość wcześnie wypożyczony do filialnego zespołu Feyenoordu – Spirit uit Ouderkerk aan den IJssel. Również tam szybko zwrócił na siebie uwagę trenerów i w sezonie 2000/2001 znalazł się w kadrze I drużyny seniorskiej Feyenoordu Rotterdam, zdobywając z nim wicemistrzostwo kraju. Ceniony za wyszkolenie techniczne i waleczność, jako szesnastolatek dostał propozycję gry w holenderskiej młodzieżówce, ale ostatecznie zdecydował się reprezentować barwy Polski.
Po niezwykle udanym premierowym sezonie w profesjonalnym futbolu – w którym dodatkowo zadebiutował w europejskich pucharach (zarówno w Lidze Mistrzów, jak i Pucharze UEFA) – nieźle rozpoczął również kolejny, stale umacniając swą pozycję w zespole. Jednak w marcu 2002 nieszczęśliwie doznał skomplikowanej kontuzji kolana, która wyeliminowała go z gry przez 15 miesięcy. Z tego powodu nie dane mu było wystąpić w zwycięskim (3:2) dla Feyenoordu finale Pucharu UEFA sezonu 2001/2002 na De Kuip przeciwko Borussii Dortmund, jednak swój wkład w ów sukces niewątpliwie posiadał. Dodatkowo, w kwietniu 2002 został zdyskwalifikowany na 6 miesięcy przez UEFA za rzekome zażywanie marihuany (winy mu jednak nigdy nie udowodniono). Absencja spowodowana karnym zawieszeniem pokryła się z niemożnością gry z racji urazu, jednak po powrocie na boisko nie udało mu się odzyskać formy. Z tego powodu cały sezon 2002/2003 może uznać za najbardziej nieudany w swej karierze.
[edytuj] Kolejne kluby
W kolejnym sezonie wiodło mu się o wiele lepiej, Ebi okazał się bowiem jednym z najlepszych strzelców w swojej drużynie. Odejście Berta van Marwijka ze stanowiska szkoleniowca Feyenoordu oznaczało jednak dla Smolarka początek kryzysu. Dlatego 18 stycznia 2005 został bezgotówkowo wypożyczony na pół roku (do końca sezonu 2004/2005) do Borussii Dortmund (ściągnął go tam van Marwijk). 24 sierpnia 2007 został za 4,8 mln euro wytransferowany z Borussii do Racingu Santander. Zadebiutował w nim już 26 sierpnia 2007 bezbramkowo zremisowanym meczem z FC Barcelona (wszedł na boisko w 55 min. zmieniając Ivana Bolado, a już w 67 min. ujrzał czerwoną kartkę). 7 października 2007 zdobył swego pierwszego gola w barwach tego klubu, w spotkaniu przeciwko Real Valladolid (na 1:0) i był to pierwszy gol Polaka w lidze hiszpańskiej od czasu trafienia Wojciecha Kowalczyka – 22 czerwca 1997.
W wyniku zmian personalnych w hiszpańskim klubie w lecie 2008 roku Ebi, musiał szukać nowego klubu. Początkowo krążyły plotki o jego transferze do Wisły Kraków, także klubów z Francji, Rosji, Grecji, Portugalii czy Anglii, a w tym takie zespoły jak Benfica Lizbona czy Olympiakos Pireus. Podjął on jednak rozmowy z francuskim klubem Toulouse FC, której warunki nie zostały zaakceptowane przez polskiego zawodnika. 30 sierpnia 2008 roku Ebi został wypożyczony na 12 miesięcy do angielskiego klubu Bolton Wanderers. Początkowo do Racingu w zamian za Smolarka miał trafić Portugalczyk Ricardo Vaz Té, jednak pozostał on w angielskim klubie. Sezon 2008/2009 był bez wątpienia jednym z najgorszych sezonów Ebiego w całej karierze. W Boltonie grał bardzo mało, tylko raz wystąpił w podstawowej jedenastce, większość meczów rozpoczynał z ławki rezerwowych a nawet na niej często brakowało dla niego miejsca. 10 sierpnia 2009 roku klub doszedł do porozumienia z piłkarzem w sprawie rozwiązania kontraktu[3].
Po odejściu Polaka z Racingu pojawiły się oferty m.in. z niemieckiego Hamburgera SV. 14 grudnia związał się dwuipółletnią umową z greckim AO Kavala[4]. W Kavali zadebiutował 5 stycznia 2010 roku w zremisowanym meczu z Levadiakosem. Pierwsze bramki dla "Niebieskich Argonautów" strzelił 14 lutego w meczu z Panathinaikosem Ateny. W dniu 25 lipca 2010 roku rozwiązał kontrakt z grecką AO Kavalą.
[edytuj] Polonia Warszawa
.jpg&filetimestamp=20111110094304)
27 lipca 2010 Smolarek po przejściu badań medycznych podpisał dwuletni kontrakt z Polonią Warszawa[5].6 Sierpnia 2010 roku Smolarek zadebiutował w wygranym przez Polonię meczu z górnikiem Zabrze (2:0) zmieniając w 75 minucie meczu Daniela Gołębiewskiego. 13 sierpnia 2010 roku w spotkaniu derbowym z Legią Warszawa Smolarek strzelił swojego pierwszego gola w polskiej Ekstraklasie. Potem zdobywał jeszcze bramki w spotkaniach z Zagłębiem Lubin i Ruchem Chorzów. Po obiecującym początku Ebiego dopadł kryzys formy. Trzy gole zdobyte w rundzie jesiennej Ekstraklasy nie satysfakcjonowały prezesa Polonii Warszawa Józefa Wojciechowskiego. Okres przygotowawczy do rundy wiosennej piłkarz przepracował solidnie. Zdobywał bramki w meczach sparingowych, jednak po słabym początku rundy rewanżowej nowy trener zespołu Piotr Stokowiec zdecydował o przeniesieniu piłkarza do juniorskiej drużyny klubu, występującej w rozgrywkach Młodej Ekstraklasy. Jednakże po krótkim pobycie na ławce trenerskiej Piotra Stokowca nowym trenerem Polonii został Jacek Zieliński, który z powrotem przywrócił Euzebiusza Smolarka do seniorskiej drużyny. Po sezonie 2010/2011 nie porozumiał się z prezesem Józefem Wojciechowskim co do zarobków, dlatego został zesłany do tzw. "Klubu Kokosa". Pod koniec lipca 2011 rozwiązał kontrakt z warszawskim klubem.
[edytuj] Al-Khor
Tydzień po opuszczeniu Polonii[6], Smolarek podpisał dwuletni kontrakt z katarskim Al-Khor[7]. W 10 meczach rundy jesiennej zdobył trzy bramki. Na początku stycznia kontrakt Smolarka został rozwiązany za porozumieniem stron[8]. Piłkarz rozpoczął poszukiwania nowego klubu. Wyjechał do Turcji na zgrupowanie Uralu Swierdłowska Oblast, jednak strony nie doszły do porozumienia w sprawie długości ewentualnej umowy[9].
[edytuj] ADO Den Haag
31 stycznia 2012 w ostatnim dniu zimowego okna transferowego piłkarz podpisał kontrakt z holenderskim ADO Den Haag. Jest to tym samym powrót Ebiego do ligi holenderskiej po 7 latach przerwy.
[edytuj] Kariera reprezentacyjna
Już od najwcześniejszego dzieciństwa Smolarek junior marzył o grze w reprezentacji Polski, na co wpływ miała przede wszystkim niezła gra jego ojca w narodowych barwach i liczne sukcesy, które odnosił wraz z kadrą. By mieć szanse zrealizowania swych pragnień Ebi jako nastolatek odmówił KNVB występów w reprezentacji Holandii.
Swe pierwsze powołanie do zespołu biało-czerwonych otrzymał od Jerzego Engela na towarzyskie spotkanie przeciwko Irlandii Północnej w cypryjskim Limassol. Debiut w kadrze udało się zaliczyć już za pierwszym razem, bowiem 13 lutego 2002 na stadionie Tsirion Athlitiko Kentro wszedł na boisko w wygranym 4:1 meczu właśnie przeciwko popularnym Norn Iron (35 dni po 21 urodzinach). Mimo sporej hermetyczności ówczesnej drużyny narodowej i zaledwie jednego w niej występu miał szanse znalezienia się w 23-osobowej kadrze na finały Mistrzostw Świata 2002, jednak uniemożliwiła to – doznana w marcu – przewlekła kontuzja kolana.
Na kolejne powołanie przyszło mu czekać ponad 2 lata – do 31 marca 2004, gdy obowiązki selekcjonera pełnił już Paweł Janas. To właśnie dzięki niemu dostał możliwość udziału w swej pierwszej wielkiej imprezie, otrzymując nominację na finały Mistrzostw Świata 2006, będąc zarazem jednym z liderów ekipy. Wcześniej zdobył dla biało-czerwonych swego premierowego gola – 3 września 2005 na chorzowskim Stadionie Śląskim w meczu eliminacji MŚ'2006 przeciwko Austrii.
Podczas mundialu zagrał we wszystkich 3 meczach, jednak Polacy odpadli już po fazie grupowej. W związku z tym Janasa na stanowisku trenera zastąpił Leo Beenhakker, którego Smolarek doskonale znał z Feyenoordu. 11 października 2006 w wygranym 2:1 spotkaniu eliminacji Mistrzostw Europy 2008 z Portugalią strzelił 2 gole, stając się "ojcem triumfu", ulubieńcem polskich kibiców i niekwestionowaną gwiazdą zespołu. Swój kunszt potwierdził 13 października 2007, zaliczając w przeciągu zaledwie 9 minut pierwszy klasyczny hat-trick dla reprezentacji i dając jej wygraną 3:1 w niezwykle ważnym pojedynku z Kazachstanem. 17 listopada 2007 dwie bramki Ebiego dały Polsce zwycięstwo 2:0 nad Belgią i przypieczętowały pierwszy w historii awans do finałów Mistrzostw Europy.
Podczas finałów Euro 2008 Ebi zagrał we wszystkich trzech meczach, lecz nie zdobył żadnej bramki, a Polska odpadła już w fazie grupowej zdobywając tylko jeden punkt w meczu z Austrią (1:1). Po meczu z Słowenią 9 września 2009 Ebi długo nie występował w kadrze przez swoje problemy klubowe. Po kilku występach w polskiej ekstraklasie Franciszek Smuda 23 sierpnia 2010 roku znowu powołał Smolarka do kadry narodowej na mecze towarzyskie z Ukrainą i Australią.
[edytuj] Statystyki
[edytuj] Kariera klubowa
Stan na 26 stycznia 2012.
| Klub | Sezon | Liga | Liga | Puchary krajowe | Puchary europejskie | Suma | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | |||
| Feyenoord Rotterdam | 2000/01 | Eredivisie | 25 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 25 | 3 |
| 2001/02 | 19 | 2 | 0 | 0 | 7 | 0 | 26 | 2 | ||
| 2002/03 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | ||
| 2003/04 | 21 | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | 21 | 7 | ||
| 2004/05 (j) | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 3 | 0 | ||
| W sumie | 68 | 12 | 0 | 0 | 7 | 0 | 75 | 12 | ||
| Borussia Dortmund | 2004/05 | Bundesliga | 15 | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 15 | 3 |
| 2005/06 | 34 | 13 | 1 | 0 | 0 | 0 | 34 | 13 | ||
| 2006/07 | 30 | 9 | 2 | 0 | 0 | 0 | 30 | 9 | ||
| 2007/08 (j) | 2 | 0 | 1 | 1 | 0 | 0 | 3 | 1 | ||
| W sumie | 80 | 25 | 4 | 1 | 0 | 0 | 84 | 26 | ||
| Racing Santander | 2007/08 | Primera Division | 34 | 4 | 5 | 2 | 0 | 0 | 39 | 6 |
| Bolton Wanderers | 2008/09 | Premier League | 12 | 0 | 1 | 1 | 0 | 0 | 13 | 1 |
| AO Kavala | 2009/10 | Super League | 15 | 3 | 1 | 0 | 0 | 0 | 16 | 3 |
| Polonia Warszawa | 2010/11 | Ekstraklasa | 23 | 7 | 3 | 0 | 0 | 0 | 26 | 7 |
| Al-Khor | 2011/12 | Q-League | 9 | 2 | 1 | 1 | 0 | 0 | 10 | 3 |
| Ogółem | 241 | 53 | 15 | 5 | 7 | 0 | 263 | 58 | ||
[edytuj] Kariera reprezentacyjna
Przypisy
- ↑ Życiorys (pol.). ebismolarek.com. [dostęp 15 grudnia 2009].
- ↑ Smolarek Piłkarzem Roku, wyróżnienie dla Beenhakkera (pol.). wiadomosci24.pl. [dostęp 15 grudnia 2009].
- ↑ Smolarek rozwiązał kontrakt z Racingiem (pol.). 90minut.pl. [dostęp 15 grudnia 2009].
- ↑ Euzebiusz Smolarek w AÓ Kavála (pol.). 90minut.pl. [dostęp 15 grudnia 2009].
- ↑ Euzebiusz Smolarek piłkarzem Polonii (pol.). Polonia Warszawa, 2010-07-27. [dostęp 2010-07-27].
- ↑ Smolarek zagra w Katarze (pol.). W: Gazeta Wyborcza [on-line]. Sport.pl, 2011-08-05. [dostęp 2012-01-26].
- ↑ Robert Błoński: Euzebiusz Smolarek: Oferta z Kataru? Nie do odrzucenia (pol.). W: Gazeta Wyborcza [on-line]. Sport.pl, 2011-08-05. [dostęp 2012-01-26].
- ↑ Ebi Smolarek: Obie strony chciały rozwiązać umowę (pol.). W: Gazeta Wyborcza [on-line]. Sport.pl, 2012-01-26. [dostęp 2012-01-26].
- ↑ Smolarek negocjuje z rosyjskim zespołem (pol.). wp.pl. [dostęp 2012-01-27].
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona piłkarza
- Euzebiusz Smolarek w bazie 90minut.pl
- Statystyki na National Football Teams (ang.)
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||
