Eva Le Gallienne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eva Le Gallienne
Eva Le Gallienne na plakacie sztuki dedykowanej jej z okazji Recitalu Największych Ról Scenicznych.
Eva Le Gallienne na plakacie sztuki dedykowanej jej z okazji Recitalu Największych Ról Scenicznych.
Data
i miejsce urodzenia
11 stycznia 1899
Londyn
Data
i miejsce śmierci
3 czerwca 1991
Weston
Zawód aktorka, scenarzystka
Lata aktywności 1914-1984
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Eva Le Gallienne (ur. 11 stycznia 1899 w Londynie, zm. 3 czerwca 1991 w Weston) − amerykańska aktorka, producentka, reżyser teatralna, scenarzystka i pisarka. Nominowana w 1981 roku do Oscara za rolę drugoplanową w filmie Resurrection.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Eva Le Gallienne urodziła się w Londynie jako córka angielskiego poety o francuskich korzeniach Richarda Le Gallienne'a i duńskiej dziennikarki Julie Norregard. Rodzice Evy zdecydowali się na separację, gdy ta miała trzy lata. Dzieciństwo Eva spędziła między Paryżem a Anglią. W 1914 roku w wieku piętnastu lat zadebiutowała w sztuce Maurice'a Maeterlincka Monna Vanna.

Następnego roku Le Gallienne wyjechała do Nowego Jorku, aby następnie w stanach Arizona i Kalifornia grywać w wystawianych sztukach. Później podróżowała po Europie by znowu powrócić do Nowego Jorku gdzie otrzymała angaż na Broadwayu. Wystąpiła w sztukach Arthura Richmana Not So Long Ago (1920) i Ferenca Molnára Liliom (1921).

Związki[edytuj | edytuj kod]

Eva Le Gallienne była lesbijką[1], choć nigdy tego publicznie nie oświadczyła, gdyż uważała że to jej prywatna sprawa. Przyjaźniła się z innymi lesbijkami-aktorkami: Tallulah Bankhead czy Blyth Daly.

W 1918 roku w Hollywood wybuchł skandal homoseksualny z aktorką Ałłą Nazimovą w roli głównej. Nazimova przyznała, że była w związku z m.in. z Le Gallienne, z Tallulah Bankhead i Laurette Taylor.

W 1920 roku poetka Mercedes de Acosta również oświadczyła, że była związana z Evą, ale również z Gretą Garbo czy Isadorą Duncan.

W 1927 roku związała się z aktorką Josephine Hutchinson, która była zamężna. Mąż Hutchinson wystąpił o rozwód. W tym okresie Le Gallienne zaczęła nadużywać alkoholu. Kilka miesięcy później wystąpiła w sztuce autorstwa Emily Dickinson Alisons House.

Późniejsza kariera[edytuj | edytuj kod]

6 października 1928 roku na deskach teatru Le Gallienne występuje w tytułowej roli Piotrusia Pana. W roku 1929 w czasie Wielkiego kryzysu Le Gallienne zaczyna kierować National Theater Division w ramach programu Works Progress Administration prezydenta Franklina D. Roosevelta, który miał za zadanie zatrudniać bezrobotnych. Le Gallienne wyszukiwała talenty, aby kształcić ich na aktorów.

W latach 30. Le Gallienne wraz ze swoją partnerką reżyserką Margaret Webster i producentką Cheryl Crawford otwierają teatr American Repertory Theater. Jednym z największych sukcesów teatru jest sztuka Mary Stuart. W roku 1964 Eva otrzymuje specjalną nagrodę Tony za całokształt twórczości zawodowej. W 1981 roku występuje w filmie Resurrection w roli nadopiekuńczej babci Pearl. Eva zostaje nominowana do Oscara jako najlepsza aktorka drugoplanowa. Cztery lata wcześniej została nagrodzona nagrodą Emmy za drugoplanowy występ w miniserialu The Royal Family.

W roku 1986 otrzymała Narodowy Medal Sztuki (National Medal of Arts) za szczególne zasługi dla rozwoju sztuki.

Eva Le Gallienne zmarła śmiercią naturalną w wieku dziewięćdziesięciu dwóch lat w swoim domu w Connecticut.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]