Eva Le Gallienne
| Eva Le Gallienne | |||||||||||||
Eva Le Gallienne na plakacie sztuki dedykowanej jej z okazji Recitalu Największych Ról Scenicznych. |
|||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 11 stycznia 1899 Londyn |
||||||||||||
| Data i miejsce śmierci | 3 czerwca 1991 Weston |
||||||||||||
| Zawód | aktorka, scenarzystka | ||||||||||||
| Lata aktywności | 1914-1984 | ||||||||||||
|
|||||||||||||
Eva Le Gallienne (ur. 11 stycznia 1899 w Londynie, zm. 3 czerwca 1991 w Weston) − amerykańska aktorka, producentka, reżyser teatralna, scenarzystka i pisarka. Nominowana w 1981 roku do Oscara za rolę drugoplanową w filmie Resurrection.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Eva Le Gallienne urodziła się w Londynie jako córka angielskiego poety o francuskich korzeniach Richarda Le Gallienne'a i duńskiej dziennikarki Julie Norregard. Rodzice Evy zdecydowali się na separację, gdy ta miała trzy lata. Dzieciństwo Eva spędziła między Paryżem a Anglią. W 1914 roku w wieku piętnastu lat zadebiutowała w sztuce Maurice'a Maeterlincka Monna Vanna.
Następnego roku Le Gallienne wyjechała do Nowego Jorku, aby następnie w stanach Arizona i Kalifornia grywać w wystawianych sztukach. Później podróżowała po Europie by znowu powrócić do Nowego Jorku gdzie otrzymała angaż na Broadwayu. Wystąpiła w sztukach Arthura Richmana Not So Long Ago (1920) i Ferenca Molnára Liliom (1921).
Związki [edytuj]
Eva Le Gallienne była lesbijką[1], choć nigdy tego publicznie nie oświadczyła, gdyż uważała że to jej prywatna sprawa. Przyjaźniła się z innymi lesbijkami-aktorkami: Tallulah Bankhead czy Blyth Daly.
W 1918 roku w Hollywood wybuchł skandal homoseksualny z aktorką Ałłą Nazimovą w roli głównej. Nazimova przyznała, że była w związku z m.in. z Le Gallienne, z Tallulah Bankhead i Laurette Taylor.
W 1920 roku poetka Mercedes de Acosta również oświadczyła, że była związana z Evą, ale również z Gretą Garbo czy Isadorą Duncan.
W 1927 roku związała się z aktorką Josephine Hutchinson, która była zamężna. Mąż Hutchinson wystąpił o rozwód. W tym okresie Le Gallienne zaczęła nadużywać alkoholu. Kilka miesięcy później wystąpiła w sztuce autorstwa Emily Dickinson Alisons House.
Późniejsza kariera [edytuj]
6 października 1928 roku na deskach teatru Le Gallienne występuje w tytułowej roli Piotrusia Pana. W roku 1929 w czasie Wielkiego kryzysu Le Gallienne zaczyna kierować National Theater Division w ramach programu Works Progress Administration prezydenta Franklina D. Roosevelta, który miał za zadanie zatrudniać bezrobotnych. Le Gallienne wyszukiwała talenty, aby kształcić ich na aktorów.
W latach 30. Le Gallienne wraz ze swoją partnerką reżyserką Margaret Webster i producentką Cheryl Crawford otwierają teatr American Repertory Theater. Jednym z największych sukcesów teatru jest sztuka Mary Stuart. W roku 1964 Eva otrzymuje specjalną nagrodę Tony za całokształt twórczości zawodowej. W 1981 roku występuje w filmie Resurrection w roli nadopiekuńczej babci Pearl. Eva zostaje nominowana do Oscara jako najlepsza aktorka drugoplanowa. Cztery lata wcześniej została nagrodzona nagrodą Emmy za drugoplanowy występ w miniserialu The Royal Family.
W roku 1986 otrzymała Narodowy Medal Sztuki (National Medal of Arts) za szczególne zasługi dla rozwoju sztuki.
Eva Le Gallienne zmarła śmiercią naturalną w wieku dziewięćdziesięciu dwóch lat w swoim domu w Connecticut.
Przypisy
- ↑ glbtq.com: Le Gallienne, Eva (1899-1991). Dostęp 2009-04-21 (ang.)
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Eva Le Gallienne w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Eva Le Gallienne w bazie filmweb.pl