Ewa Kłobukowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ewa Janina Kłobukowska
EwaKlobukowska-sztafeta.JPG
Ewa Janina Kłobukowska na mecie sztafety (1964).
Data i miejsce urodzenia 1 października 1946
Warszawa
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Ewa Kłobukowska, 1964

Ewa Janina Kłobukowska (ur. 1 października 1946 w Warszawie) – polska lekkoatletka i sprinterka, złota medalistka olimpijska.

Reprezentowała klub Skra Warszawa. W 1964 roku podczas XVIII Letnich Igrzysk Olimpijskich w Tokio w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Ewa Janina Kłobukowska, Teresa Ciepły, Irena Kirszenstein, Halina Górecka) wywalczyła złoty, a na 100 metrów brązowy medal.

W 1965 roku w Pradze wynikiem 11,1 s pobiła rekord świata w biegu na 100 metrów. W 1966 roku podczas VIII Mistrzostw Europy w Budapeszcie została dwukrotną (sztafeta 4 × 100 m i 100 m) mistrzynią Europy oraz wicemistrzynią na 200 m.

W 1967 roku nagle zniknęła z lekkoatletycznej bieżni. Oficjalna wersja mówiła o kontuzji zawodniczki. Jednak prawdziwą przyczyną nieobecności był donos działaczy z Niemieckiej Republiki Demokratycznej i Związku Radzieckiego do władz Międzynarodowego Stowarzyszenia Federacji Lekkoatletycznych (IAAF) dotyczący rozróżnienia płci na podstawie konfiguracji chromosomów (z punktu widzenia współczesnej medycyny niesłuszny zarzut). Dobrowolne wycofanie Ewy Janiny Kłobukowskiej miało uchronić polski sport przed międzynarodowym skandalem. W związku z tym przedwcześnie zrezygnowała z uprawiania sportu.

W 2011 roku została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[1].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]