Ewa Kłobukowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ewa Kłobukowska
EwaKlobukowska-sztafeta.JPG
Ewa Kłobukowska na mecie sztafety, 1964
Data i miejsce urodzenia 1 października 1946
Warszawa
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Ewa Kłobukowska, 1964

Ewa Janina Kłobukowska (ur.1 października 1946 w Warszawie) – polska lekkoatletka i sprinterka, złota medalistka olimpijska.

Reprezentowała klub Skra Warszawa. W 1964 na igrzyskach olimpijskich w Tokio w sztafecie 4 × 100 metrów (w składzie: Kłobukowska, Teresa Ciepły, Irena Kirszenstein, Halina Górecka) wywalczyła złoty, a na 100 metrów brązowy medal.

W 1965 w Pradze wynikiem 11,1 s pobiła rekord świata w biegu na 100 metrów. Na mistrzostwach Europy w 1966 w Budapeszcie została dwukrotną (sztafeta 4 × 100 m i 100 m) mistrzynią Europy oraz wicemistrzynią na 200 m.

W 1967 nagle zniknęła z lekkoatletycznej bieżni. Oficjalna wersja mówiła o kontuzji zawodniczki. Jednak prawdziwą przyczyną nieobecności był donos działaczy NRD i ZSRR do władz Międzynarodowej Federacji Lekkoatletycznej (IAAF) dotyczący rozróżnienia płci na podstawie konfiguracji chromosomów (z punktu widzenia współczesnej medycyny niesłuszny zarzut). Dobrowolne wycofanie Kłobukowskiej miało uchronić polski sport przed międzynarodowym skandalem. W związku z tym zrezygnowała przedwcześnie z uprawiania sportu.

Odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011)[1].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons