Ewa Milewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ewa Milewicz
Data i miejsce urodzenia 4 grudnia 1947
Warszawa
Zawód prawnik, dziennikarz
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
Wikicytaty Ewa Milewicz w Wikicytatach

Ewa Milewicz (ur. 4 grudnia 1947 w Warszawie[1]) – polska prawnik i dziennikarka, działaczka opozycji w czasach PRL, od 1989 publicystka „Gazety Wyborczej”.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ewa Milewicz ukończyła w 1970 studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. W 1968 w okresie wydarzeń marcowych brała udział w studenckich wiecach. Do 1980 pracowała w Wydawnictwie Prawniczym. W drugiej połowie lat 70. aktywnie działała w KOR i KSS KOR, współpracowała z wydawnictwem NOWa. Zajmowała się kolportażem pism drugiego obiegu. Od 16 sierpnia 1980 przebywała w Stoczni Gdańskiej, pisywała w strajkowym biuletynie. Pracowała następnie w Agencji Filmowej przy NSZZ „Solidarność”[1].

Po wprowadzeniu stanu wojennego w jej mieszkaniu zorganizowano punkt kontaktowy dla osób ukrywających się. Współpracowała z „Tygodnikiem Mazowsze”, w drugiej połowie lat 80. redagowała opozycyjne pismo „Dokumenty i Informacje”[1][2].

W 1989 została członkinią redakcji i publicystką „Gazety Wyborczej”, od tego czasu pozostaje związana z tym pismem. Jest autorką terminu „falandyzacja prawa[3].

W 2006 została odznaczona przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[4].

Po przebytym w dzieciństwie polio porusza się o kulach i na wózku inwalidzkim[5].

Jej córka Joanna Sokolińska również pracuje w „Gazecie Wyborczej”[6].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Nota biograficzna w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 1 kwietnia 2011].
  2. Milewicz, Ewa. wyborcza.pl, 8 grudnia 2006. [dostęp 1 kwietnia 2011].
  3. Borusewicz. Kaczyński w układzie ojca Rydzyka. wyborcza.pl, 29 września 2007. [dostęp 1 kwietnia 2011].
  4. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2006 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2006 r. Nr 80, poz. 807)
  5. Poczet KOR-owców. Członkowie-założyciele. tygodnik.com.pl. [dostęp 1 kwietnia 2011].
  6. Cezary Łazarewicz: Pokolenie pokorowców. polityka.pl, 9 października 2011. [dostęp 14 stycznia 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]