Ewa Paczoska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ewa Paczoska (ur. 1952) − profesor historii literatury polskiej, poetka i piosenkarka. Pracuje na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Zajmuje się literaturą drugiej połowy XIX wieku. Napisała wiele książek dotyczących tego okresu, m.in. "Lalka czyli rozpad świata", "Krytyka literacka pozytywistów", "Dojrzewanie, dojrzałość i niedojrzałość. Od Bolesława Prusa do Olgi Tokarczuk", "Prawdziwy koniec XIX wieku".

Od 2012 roku pełni funkcję dyrektora Instytutu Literatury Polskiej Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Ewa Paczoska jest także autorką i współautorką kilku podręczników licealnych.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

W latach 70. i 80. XX w. wraz z Markiem Majewskim współtworzyła zespół z kręgu piosenki studenckiej "Zegar z kukułką" (reaktywowany w roku 2012 w ramach festiwalu OPPA).[1]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Informacje na podstawie szkicu biograficznego z: Ewa Paczoska, "Lalka" czyli rozpad świata, Wydawnictwo Akademickie i Profesjonalne,Warszawa 2008.
  • Nauka Polska: Ewa Paczoska (pol.). [dostęp 26 lipca 2009].

Przypisy