Ewa Petelska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ewa Petelska
Data i miejsce urodzenia 24 grudnia 1920
Pyzdry
Data i miejsce śmierci 20 sierpnia 2013
Warszawa
Zawód reżyser
scenarzysta
Współmałżonek Czesław Petelski (1950-96; jego śmierć)
Lata aktywności 1953-91
Grób Czesława i Ewy Petelskich na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Ewa Petelska również jako Ewa Poleska oraz Ewa Głowacka (ur. 24 grudnia 1920 w Pyzdrach, zm. 20 sierpnia 2013 w Warszawie[1]) – polska reżyserka i scenarzystka.

W 1955 ukończyła studia na Wydziale Reżyserii PWSF w Łodzi. W 1959 roku odebrała odznaczenie Złoty Krzyż Zasługi.

Żona reżysera Czesława Petelskiego i matka reżysera Janusza Petelskiego.

28 sierpnia 2013 została pochowana na Wojskowych Powązkach[2].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 1959: odznaczenie – Złoty Krzyż Zasługi
  • 1962: Ogniomistrz Kaleń Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia
  • 1963: Czarne skrzydła Moskwa (MFF) Srebrny Medal
  • 1964: Naganiacz Locarno (MFF) Nagroda Specjalna Jury, Nagroda FIPRESCI,
  • 1964: Naganiacz Nagroda Państwowa II stopnia
  • 1965: Córeczka w Dzień ostatni dzień pierwszy Praga (MFTv „Złota Praga”) nagroda za scenariusz
  • 1967: Wózek w Dzień ostatni dzień pierwszy Monte Carlo (Międzynarodowy Festiwal Filmów Telewizyjnych) wyróżnienie
  • 1968: Tortura nadziei Mediolan (Międzynarodowe Targi Filmu Dokumentalnego i Telewizyjnego MIFED) nagroda FIPRESCI w kategorii filmu kolorowego do 30 min.
  • 1969: Jarzębina czerwona Nagroda Ministra Obrony Narodowej I stopnia
  • 1973: Kopernik Łagów (Lubuskie Lato Filmowe) Nagroda Specjalna Jury za „realizację filmu stanowiącego istotny akcent rocznicy kopernikowskiej”
  • 1973: Kopernik Moskwa (MFF) Srebrny Medal
  • 1973: Kopernik Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia
  • 1975: odznaczenie – Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski z okazji 30-lecia kinematografii w Polsce Ludowej
  • 1975: Kopernik Avellino (MFF dla Dzieci i Młodzieży) nagroda „Złota Uczta”
  • 1978: Bilet powrotny Gdynia (do 1986 Gdańsk) (FPFF) Nagroda Główna Jury
  • 1979: Nagroda Prezesa Rady Ministrów I stopnia za całokształt twórczości filmowej wspólnie z mężem Czesławem Petelskim
  • 1979: Bilet powrotny Lublin (Międzynarodowe Forum Filmowe „Człowiek-Praca-Twórczość”) nagroda publiczności
  • 1979: Gwiazdy poranne Nagroda Ministra Obrony Narodowej III stopnia
  • 1980: Na własną prośbę Olsztyn (Festiwal Polskiej Twórczości Telewizyjnej) Nagroda „Gazety Olsztyńskiej” za walory społeczne filmu

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Reżyseria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Ewa Petelska nie żyje. portalfilmowy.pl, 20 sierpnia 2013.
  2. Ewa Petelska. nekrologi.wyborcza.pl, 26 sierpnia 2012.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]