Ewa Petelska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ewa Petelska
Data i miejsce urodzenia 24 grudnia 1920
Pyzdry
Data i miejsce śmierci 20 sierpnia 2013
Warszawa
Zawód reżyser
scenarzysta
Współmałżonek Czesław Petelski (1950–1996; jego śmierć)
Lata aktywności 1953–1991
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi
Grób Czesława i Ewy Petelskich na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Ewa Petelska również jako Ewa Poleska oraz Ewa Głowacka (ur. 24 grudnia 1920 w Pyzdrach, zm. 20 sierpnia 2013 w Warszawie[1]) – polska reżyserka i scenarzystka.

W 1955 ukończyła studia na Wydziale Reżyserii PWSF w Łodzi. W 1959 odebrała odznaczenie Złoty Krzyż Zasługi.

W latach 1998–2002 zasiadała w sejmiku województwa mazowieckiego, reprezentując Sojusz Lewicy Demokratycznej. Prowadziła pierwsze obrady sejmiku jako radna-seniorka. Bez powodzenia ubiegała się o reelekcję z listy Platformy Obywatelskiej.

Żona reżysera Czesława Petelskiego i matka reżysera Janusza Petelskiego.

28 sierpnia 2013 została pochowana na Wojskowych Powązkach[2].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 1959: odznaczenie – Złoty Krzyż Zasługi
  • 1962: Ogniomistrz Kaleń Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia
  • 1963: Czarne skrzydła Moskwa (MFF) Srebrny Medal
  • 1964: Naganiacz Locarno (MFF) Nagroda Specjalna Jury, Nagroda FIPRESCI,
  • 1964: Naganiacz Nagroda Państwowa II stopnia
  • 1965: Córeczka w Dzień ostatni dzień pierwszy Praga (MFTv „Złota Praga”) nagroda za scenariusz
  • 1967: Wózek w Dzień ostatni dzień pierwszy Monte Carlo (Międzynarodowy Festiwal Filmów Telewizyjnych) wyróżnienie
  • 1968: Tortura nadziei Mediolan (Międzynarodowe Targi Filmu Dokumentalnego i Telewizyjnego MIFED) nagroda FIPRESCI w kategorii filmu kolorowego do 30 min.
  • 1969: Jarzębina czerwona Nagroda Ministra Obrony Narodowej I stopnia
  • 1973: Kopernik Łagów (Lubuskie Lato Filmowe) Nagroda Specjalna Jury za „realizację filmu stanowiącego istotny akcent rocznicy kopernikowskiej”
  • 1973: Kopernik Moskwa (MFF) Srebrny Medal
  • 1973: Kopernik Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia
  • 1975: odznaczenie – Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski z okazji 30-lecia kinematografii w Polsce Ludowej
  • 1975: Kopernik Avellino (MFF dla Dzieci i Młodzieży) nagroda „Złota Uczta”
  • 1978: Bilet powrotny Gdynia (do 1986 Gdańsk) (FPFF) Nagroda Główna Jury
  • 1979: Nagroda Prezesa Rady Ministrów I stopnia za całokształt twórczości filmowej wspólnie z mężem Czesławem Petelskim
  • 1979: Bilet powrotny Lublin (Międzynarodowe Forum Filmowe „Człowiek-Praca-Twórczość”) nagroda publiczności
  • 1979: Gwiazdy poranne Nagroda Ministra Obrony Narodowej III stopnia
  • 1980: Na własną prośbę Olsztyn (Festiwal Polskiej Twórczości Telewizyjnej) Nagroda „Gazety Olsztyńskiej” za walory społeczne filmu

Przypisy

  1. Ewa Petelska nie żyje. portalfilmowy.pl, 20 sierpnia 2013.
  2. Ewa Petelska. nekrologi.wyborcza.pl, 26 sierpnia 2012.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]