Ewa Telega

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ewa Telega
Ewa Telega
Ewa Telega
Data
i miejsce urodzenia
31 marca 1962
Kędzierzyn, Polska
Zawód aktorka
Lata aktywności od 1983
Zespół artystyczny
Teatr Dramatyczny w Warszawie
Strona internetowa

Ewa Telega po pierwszym mężu Isajewicz (ur. 31 marca 1962 w Kędzierzynie) – polska aktorka teatralna, telewizyjna i filmowa.

Absolwentka Szkoły Baletowej w Bytomiu oraz PWSFTviF w Łodzi (1985).

Do najciekawszych w jej filmowym dorobku należą role w Łóżku Wierszynina (1997) oraz – nagrodzona na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni – w Córach szczęścia (1999).

Od 1986 jest aktorką warszawskiego Teatru Dramatycznego. Na stołecznej scenie oraz w Teatrze Telewizji wystąpiła w licznych spektaklach, będących adaptacjami dzieł m.in. Czechowa, Gogola, Turgieniewa, czy Dostojewskiego, dzięki czemu jest dziś przez wielu uważana za jedną ze specjalistek od ról w repertuarze opartym na XIX-wiecznej literaturze rosyjskiej.

Kariera teatralna[edytuj | edytuj kod]

W latach 1984–1986 była aktorką łódzkiego Teatru imienia Stefana Jaracza. Od 1986 należy do zespołu Teatru Dramatycznego w Warszawie.

Szereg różnych typów kobiecych stworzyła w adaptacjach największych dzieł literatury rosyjskiej. W Teatrze Telewizji zagrała m.in. w Płatonowie i Wiśniowym sadzie (według Antona Czechowa), Wiosennych wodach (według Iwana Turginiewa), Polowaniu na kaczki (według Aleksandra Wampiłowa), Płaszczu (według Nikołaja Gogola), Dzieciach słońca (według Maksima Gorkiego), czy Sonacie petersburskiej (według Idioty Fiodora Dostojewskiego). Krytyka wysoko oceniła jej Annę Kareninę w Ostatnim dniu Anny Kareniny według powieści Lwa Tołstoja.

Na deskach Teatru Dramatycznego wystąpiła m.in. w Rewizorze (jako Chorodniczyni), Obłomoffie (jako Pszenicyna), czy Scenach z życia letników (jako Warwara Michajłowna) na podstawie Letników Gorkiego.

Kariera filmowa[edytuj | edytuj kod]

W filmie zadebiutowała w 1983 w Kasztelance Marka Nowickiego. W latach 80. i w pierwszej połowie lat 90. grała role epizodyczne, m.in. w Lawie (1989) Tadeusza Konwickiego, Korczaku (1990) Andrzeja Wajdy, Wszystkim, co najważniejsze (1992) Roberta Glińskiego oraz Kolejności uczuć (1993) Radosława Piwowarskiego.

Pewnym przełomem w jej filmowej karierze było spotkanie na planie z Andrzejem Domalikiem i Martą Meszaros, w których obrazach stworzyła swoje najbardziej znane i najwyżej ocenione kreacje. Domalik, z którym współpracowała już w teatrze i Teatrze Telewizji, obsadził ją w Nocnych ptakach (1992), ale to kolejna rola – w Łóżku Wierszynina (1997) – przyniosła jej wysokie oceny krytyków oraz nagrodę specjalną na Festiwalu Filmowym w Tarnowie. W roli Maszy wykorzystała swoje doświadczenia z licznych w jej karierze, cenionych ról w sztukach Antona Czechowa na scenie teatralnej i Teatru Telewizji.

U Meszaros debiutowała niewielką rolą w międzynarodowej produkcji Siódmy pokój (1995). Za następną w Córach szczęścia (1999) otrzymała nagrodę dla najlepszej aktorki drugoplanowej na 24. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Później zagrała jeszcze u tej reżyser w Małej Vilmie (2000) i Niepochowanym (2002), opowieści o ostatnich latach życia Imre Nagya (w tej roli Jan Nowicki).

Jej role filmowe charakteryzuje szeroka rozpiętość emploi – między prostytutkami z temperamentem a wytwornymi, nadwrażliwymi damami. Grywa w repertuarze komediowym, dramatycznym oraz gościnnie w serialach.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 2012 – Reguły gry (gościnnie) jako matka Adama
  • 2010–2013 – Hotel 52 jako Urszula Mamińska (odc. 3); Zofia Puciło (odc. 89)
  • 2009 – Czas honoru jako pułkownikowa Domańska, gospodyni Władka
  • 2008 – Lejdis jako doktor Lewińska
  • 2007 – Plebania serial tv jako "Matka Damiana"
  • 2007 – Fala zbrodni jako Krystyna, żona Sieradzkiego
  • 2006 – Strajk jako "Mirka"
  • 2005 – Tango z aniołem (serial tv) jako "redaktor Agnieszka Szymańska"
  • 2005 – Pensjonat pod Różą (serial tv, odc. 58 i 59) jako "Lucyna Wasiak"
  • 2004 – Niepochowany jako "Katarina, agentka rumuńskich służb specjalnych"
  • 2004 – Oficer jako członek komisji lekarskiej w szpitalu psychiatrycznym (odc. 12)
  • 2003 – Persona non grata jako "siostra Heleny"
  • 2003 – Magiczne drzewo jako "mama Adama"
  • 2003 – Glina (serial tv, odc. 1 i 4) jako "Krystyna, była żona Gajewskiego"
  • 2000 – Mała Vilma jako "Hilda Tirschler"
  • 2000 – Miodowe lata (serial tv, odc. 44) jako "doktor Bielecka"
  • 1999 – Moja Angelika jako "prostytutka Kalina"
  • 1999 – Córy szczęścia jako "Wiera, przyjaciółka Nataszy"
  • 1999 – Rodzina zastępcza (serial tv, odc. 14) jako "psycholog"
  • 1997 – Ostatni krąg jako "Olga, przyjaciółka Jadwigi"
  • 1997 – Łóżko Wierszynina jako "Magda "Masza"
  • 1995 – Siódmy pokój jako "zakonnica"
  • 1993 – Kolejność uczuć jako "aktorka Skiba"
  • 1992 – Wszystko, co najważniejsze jako "kobieta na przyjęciu u Boguckich"
  • 1992 – Nocne ptaki (film tv) jako "Faustyna"
  • 1991 – In flagranti jako "Elżbieta, żona Adama"
  • 1990 – Zabić na końcu jako "Elżbieta"
  • 1990 – Korczak jako "była wychowanka Korczaka"
  • 1989 – Lawa. Opowieść o "Dziadach" Mickiewicza jako "Dama II w Salonie Warszawskim"
  • 1987 – Łuk Erosa jako "Janina, przyjaciółka Maryśki"
  • 1985 – Kochankowie mojej mamy jako "pielęgniarka"
  • 1984 – Miłość z listy przebojów jako "Jola"
  • 1983 – Kasztelanka (film tv) jako "Mańka vel Gabrysia"

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

poprzedniczka:
Kinga Preis
Najlepsza aktorka drugoplanowa na FPFF
1999
za Córy szczęścia
następczyni:
nie przyznano

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]