Ewa chce spać

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ewa chce spać
Gatunek komedia
Data premiery 17 marca 1958
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 94 min.
Reżyseria Tadeusz Chmielewski
Scenariusz Tadeusz Chmielewski, Andrzej Czekalski
Główne role Barbara Kwiatkowska
Stanisław Mikulski
Ludwik Benoit
Roman Kłosowski
Stanisław Milski
Jan Kobuszewski
Muzyka Henryk Czyż
Zdjęcia Stefan Matyjaszkiewicz
Scenografia Roman Mann, Adam Nowakowski
Kostiumy Bolesław Kamykowski
Montaż Janina Niedźwiecka
Produkcja Zespół Filmowy "Syrena"
Nagrody Złota Muszla na MFF w San Sebastian
Wikicytaty Ewa chce spać w Wikicytatach

Ewa chce spać – polski film fabularny zrealizowany w 1958 roku, komedia. Debiut Tadeusza Chmielewskiego. Film zdobył Złotą Muszlę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Sebastián.

Udany debiut reżyserski Tadeusza Chmielewskiego krytycy przyjęli bardzo pozytywnie, wróżąc autorowi wspaniałą przyszłość. I nie pomylili się - Tadeusz Chmielewski zrealizował później jeszcze kilka niezwykle popularnych komedii: Gdzie jest generał?, Jak rozpętałem drugą wojnę światową, Nie lubię poniedziałku, Wiosna panie sierżancie. Ewa chce spać to także pierwszy film siedemnastoletniej Barbary Kwiatkowskiej. Rolę tę otrzymała w wyniku konkursu, do którego zgłosiły się tysiące dziewcząt z całej Polski. Surrealistyczny humor filmu budują doskonałe dialogi autorstwa Jeremiego Przybory.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film to nakręcona w konwencji podwórkowej ballady komedia satyryczna. Perypetie szlachetnej i naiwnie prostodusznej dziewczyny bezskutecznie poszukującej noclegu w nierealnym mieście głupoty i występku. Młoda dziewczyna przyjeżdża w przeddzień rozpoczęcia roku szkolnego do miasta, lecz woźny nie wpuszcza jej do internatu. Ewa przez całą noc nie może znaleźć noclegu. Poznaje sympatycznego policjanta, Piotra, wplątana zostaje w przedziwne, na pół realne, na pół fantastyczne zdarzenia, których bohaterami są niezwykli policjanci, złodzieje, karawaniarze, prostytutki.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

i inni

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Lewandowski: 100 filmów polskich. Chorzów: Videograf II, 2004, s. 36. ISBN 83-7183-326-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]