Ewangelia Barnaby
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ewangelia Barnaby – apokryficzna ewangelia powstawała w środowisku muzułmańskim w XIV wieku. Pisana jest językiem starowłoskim, z silnymi naleciałościami dialektu weneckiego[1].
Składająca się z 222 rozdziałów ewangelia przypisana jest Barnabie, który wedle słów prologu spisał ją aby wyprostować błędy, w które popadł Paweł[1]. Podobnie jak kanoniczne ewangelie opisuje życie Jezusa, przedstawione jednak zgodnie z kanonami islamu (Jezus nie jest bogiem a tylko kolejnym z proroków, zamiast niego zostaje ukrzyżowany Judasz, zaś Jezus zapowiada nadejście Mahometa[1]).
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Apokryfy Nowego Testamentu. Marek Starowieyski (red.). T. I. Ewangelie apokryficzne. Cz. 1. Fragmenty. Narodzenie i dzieciństwo Maryi i Jezusa. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2003, s. 246-247. ISBN 83-7318-138-5.
