Ewangelicko-Luterański Kościół Litwy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ewangelicko-Luterański Kościół Litwy
Lietuvos evangelikų liuteronų bažnyčia
Klasyfikacja systematyczna wyznania
Chrześcijaństwo
 └ Protestantyzm
   └ Luteranizm
Zasięg geograficzny Litwa
Członkostwo Światowa Federacja Luterańska, Wspólnota Porvoo
Strona internetowa
Kościół w Wilkiszkach

Ewangelicko-Luterański Kościół Litwy (lit. Lietuvos evangelikų liuteronų bažnyčia) – kościół luterański na Litwie.

Historia kościoła ewangelickiego na Litwie sięga czasów Reformacji, kiedy w 1550 roku Kowno przyjęło Wyznanie Augsburskie. Reformacja przyniosła piewszą drukowaną książkę w języku litewskim, Katechizm Luterański z 1547 roku, a później - litewską Biblię (1590), która jednak nie była wydawana w formie drukowanej aż do XVIII wieku. Wynikiem kontrreformacji było zmniejszenie się liczby miejscowych protestantów. Przed II wojną światową na Litwie działało 80 zborów ewangelickich, w których zrzeszonych było 25.000 wiernych, obsługiwanych przez 72 duchownych. W wyniku wojny wielu członków kościoła wyemigrowało, część została wygnana lub zabita. Kościoły, pozbawione opieki księży, zostały niszczone, zamykane lub używane do innych celów niż religijne. Podczas sowieckiej okupacji praktyki religijne były zakazane, a członkostwo w kościele wiązało się z sankcjami prawnymi.

Po odzyskaniu przez Litwę niepodległości w 1990 roku rozpoczęto proces zwrotu mienia i budynków kościelnych, które w czasach ZSRR zostały znacjonalizowane i wykorzystywane do innych celów. Kościoły zostały w całości zwrócone w latach 90.

W 2006 roku Kościół Ewangelicko-Luterański miał 21.000 członków, 52 zbory oraz 15 duchownych.

Kościół jest członkiem Światowej Federacji Luterańskiej oraz Wspólnoty Porvoo. W 2000 roku zadeklarował pełną wspólnotę z Kościołem Luterańskim Synodu Missouri, co odzwierciedla jego konserwatywne stanowisko.