Ewangeliczny Kościół Reformowany

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Ewangeliczny Kościół Reformowany w Polsce to jeden z kościołów protestanckich. Jest członkiem Konfederacji Ewangelicznych Kościołów Reformowanych (ang. Confederation of Reformed Evangelical Churches). Posiada dwa pełne zbory (w Poznaniu i Wrocławiu) oraz dwa zbory misyjne (w Gdańsku i Legnicy).

Spis treści

[edytuj] Doktryna

Ewangeliczny Kościół Reformowany jako księgi wyznaniowe przyjął Trzy Formy Jedności (Belgijskie Wyznanie Wiary, Katechizm Heidelberski i Kanony z Dort). W nauczaniu i praktyce odwołuje się przede wszystkim do dwóch reformatorów Kościoła: Jana Klawina i Marcina Lutra. Oprócz tego wśród postaci, które kształtują jego teologię, znajdują się: Cornelius Van Til, James B. Jordan, Peter Leithart, Douglas Wilson, Greg Bahnsen.

[edytuj] Historia

Początki Ewangelicznego Kościoła Reformowanego to połowa lat dziewięćdziesiątych XX wieku, kiedy grupę studentów Biblijnego Seminarium Teologicznego we Wrocławiu zainteresował kalwinizm oraz apologetyka założeń wstępnych. Nowo nabyte poglądy teologiczne doprowadziły do założenia niezależnego początkowo zboru w Poznaniu oraz nowej grupy misyjnej przy Kościele Chrześcijan Baptystów we Wrocławiu (ta grupa od roku 2000 funkcjonuje poza ramami KChB jako Ewangeliczny Kościół Reformowany we Wrocławiu). Współpraca między oboma zborami została sformalizowana w 2003 roku, kiedy powstała Konfederacja Kościołów Reformowanych w Polsce. Rok później oba zbory zgłosiły akces do Konfederacji Ewangelicznych Kościołów Reformowanych, gdzie uzyskały pełne członkostwo w roku 2006. Zbór misyjny w Legnicy rozpoczął działalność w roku 2003, zaś w Gdańsku w roku 2005.

[edytuj] Publikacje

Ewangeliczny Kościół Reformowany od 1997 roku wydaje kwartalnik Reformacja w Polsce.

[edytuj] Linki zewnętrzne