Ewangelikalizm
Z Wikipedii
| Część serii |
| Protestantyzm |
| Doktryna |
| 5 zasad: Sola scriptura · Solus Christus Sola gratia · Sola fide · Soli Deo gloria Kapłaństwo wszystkich wierzących |
| Prereformacja |
| Waldensi · Lollardzi · Husyci |
| Historia i reformatorzy |
| 95 tez · M. Luter · J. Kalwin · U. Zwingli F. Melanchton · J. Edwards · J. Wesley Dysydenci · Wielkie przebudzenie |
| Główne nurty |
| Ewangelicyzm · Ewangelikalizm Luteranizm · Kalwinizm · Metodyzm Baptyzm · Adwentyzm · Pentekostalizm |
| Portal protestancki |
Ewangelikalizm, chrześcijaństwo ewangeliczne, chrześcijaństwo ewangelikalne – jest jednym z dwóch wielkich nurtów protestantyzmu (obecnie największym, obok ewangelicyzmu), charakteryzującym się specyficzną pobożnością (duchowością) i określonymi poglądami teologicznymi (oprócz pięciu zasad protestantyzmu przyjmuje także tzw. siedem punktów teologii ewangelikalnej). W większości protestantyzm ewangelikalny jest nurtem konserwatywnym i sprzeciwia się tendencjom liberalnego chrześcijaństwa, które przyjmują się wśród części protestantów ewangelickich. Powstał na gruncie purytanizmu, ortodoksji protestanckiej i pietyzmu. Niektóre jego elementy pobożnościowe w 2. połowie XX wieku przyjęły się także poza protestantyzmem. Wspólnoty ewangelikalne łączy wiara w osobistą relację z Jezusem Chrystusem, podkreślenie ostatecznego autorytetu Pisma Świętego w sprawach wiary i życia, również przede wszystkim szczególny typ duchowości, podkreślający konieczność świadomego osobistego nawrócenia ("nowe narodzenie") do zbawienia człowieka. Ewangelikaliści uznają bezbłędność Biblii, którą nierzadko interpretują dosłownie. Ewangelikalizm jest zazwyczaj utożsamiany z ewangelizacją polegającą na wywołaniu u słuchacza żalu za grzechy oraz przekazaniu mu wiary w przebaczenie grzechów dzięki ofierze Jezusa Chrystusa na krzyżu.
Spis treści |
[edytuj] Ewangelikalizm obecnie
Rodzina chrześcijan ewangelikalnych obejmuje następujące wyznania protestanckie:
- anabaptystów,
- mennonitów,
- zdecydowaną większość baptystów,
- braci plymuckich,
- niektórych adwentystów,
- Kościoły Chrystusowe,
- Ruch Ewangelicznych Chrześcijan,
- zielonoświątkowców,
- Kościoły neocharyzmatyczne,
- lokalistów.
Ewangelikalizm został także przyjęty w części wyznań protestanckich pierwszej reformacji, w tym przez:
- niektórych luteran
- niektórych kalwinistów
- niektórych anglikanów
[edytuj] Siedem punktów teologii ewangelikalnej
Evangelical Dictionary of Theology przedstawia zasadnicze siedem punktów wspólnych teologii ewangelikalnej:
- Suwerenność Boga;
- Biblia jako w sposób boski natchniony zapis Bożego objawienia, nieomylny i autorytatywny przewodnik wiary i praktyki; do wydobycia boskiego znaczenia potrzebne jest oświecenie przez Ducha Świętego;
- całkowite zepsucie natury ludzkiej: wszelkie dobro skalane jest grzechem;
- Chrystus zadośćuczynił za grzech na Krzyżu Kalwarii;
- zbawienie jest aktem niezasłużonej łaski Bożej, otrzymanym przez wiarę w Chrystusa, a nie przez jakąkolwiek pokutę lub dobre uczynki; grzechy są odpuszczone, człowiek jest narodzony na nowo, usprawiedliwiony, przyjęty do rodziny Bożej;
- zwiastowanie Słowa Bożego przez biblijne ogłaszanie Ewangelii, sprzeciwianie się złu, służba społeczna;
- widzialny powrót Jezusa Chrystusa".
Można do tego dodać praktykowany przez większość ewangelikalistów (z wyjątkiem takich klasyków ewangelikalizmu jak np. Dwight Moody czy John Stott) chrzest wiary przez zanurzenie w wodzie osób świadomie wierzących.
[edytuj] Historia ewangelikalizmu
Pod koniec XVII i w czasie XVIII wieku, pietyzm był motorem tzw. odnowy ewangelicznej w Niemczech. Jej odpowiednikiem w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych był metodyzm, który przyczynił się do serii pobudzeń duchowych określanych ogólnie Wielkim przebudzeniem. Przewinęło się ono przez Amerykę Północną (głównie Stany Zjednoczone) w XVIII wieku. Podstawowym celem ruchów ewangelicznych było duchowe ożywienie kościołów. Na przełomie XVIII i XIX wieku ewangelikaliści w Kościele anglikańskim – przede wszystkim William Wilberforce oraz członkowie grupy Clapham Sect – odegrali pewną rolę w ruchu na rzecz zlikwidowania niewolnictwa w brytyjskich koloniach.
W XX wieku ruch ewangelikalny przybrał różnorodny charakter. W jego łonie wykształciły się różne prądy teologiczne, m.in.:
- fundamentalizm biblijny, co spowodowało przeciwstawianie się teologicznemu liberalizmowi i krytyczno-historycznej egzegezie Biblii. Fundamentaliści przeciwstawiają się nauczaniu darwinizmu w szkołach oraz naturalistycznemu podejściu do religii.
- neoewangelikalizm, do którego zalicza się w USA większość Kościołów baptystycznych (Południowa Konwencja Baptystyczna), Kościoły uświęceniowe (Holiness Churches), niektóre Kościoły metodystyczne, Kościoły zielonoświątkowe, ruchy charyzmatyczne, Kościoły Chrystusowe a także część Kościoła episkopalnego.
[edytuj] Ewangelikalizm w Polsce
[edytuj] Alians Ewangeliczny w RP
W Polsce Kościoły ewangelikalne zrzesza głównie Alians Ewangeliczny w Polsce, do którego należą następujące Kościoły:
- Chrześcijański Kościół Reformacyjny
- Chrześcijańskie Centrum Nowa Fala
- Ewangeliczna Wspólnota Zielonoświątkowa
- Kościół Boży w Chrystusie
- Kościół Chrześcijan Baptystów
- Kościół Chrześcijan Wiary Ewangelicznej
- Kościół Dobrego Pasterza
- Kościół Ewangelicznych Chrześcijan
- Kościół Zielonoświątkowy
- Ursynowska Społeczność Ewangeliczna
- Wspólnota Kościołów Chrystusowych
a także organizacje: Chrześcijańskie Stowarzyszenie Akademickie, Misja Pokoleń, Ruch Nowego Życia, Fundacja Życie i Misja, Fundacja Słowo Życia, Fundacja Młodzież dla Chrystusa, Fundacja Głos Ewangelii, Biblijne Stowarzyszenie Misyjne, Towarzystwo Społeczno-Ewangeliczne Ewangelia dla Każdego.
[edytuj] Kościoły ewangelikalne poza Aliansem
Poza Aliansem działa m.in.
- Kościół Wolnych Chrześcijan,
- Chrześcijańska Wspólnota Zielonoświątkowa,
- Kościół Chrystusowy w Polsce,
- Kościół Ewangeliczny w RP.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona Aliansu Ewangelicznego w Polsce
- Oficjalna strona Europejskiego Aliansu Ewangelicznego
- Oficjalna strona Światowego Aliansu Ewangelicznego

