Exploration Flight Test 1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Exploration Flight Test 1
Emblemat Exploration Flight Test 1
Dane misji
Zaangażowani Stany Zjednoczone NASA
Oznaczenie kodowe EFT-1
Pojazd
Statek kosmiczny Orion MPCV
Rakieta nośna Delta IV Heavy
Załoga
Zdjęcie Exploration Flight Test 1
Exploration Flight Test 1 - wizja artystyczna
Załoga test bezzałogowy
Start
Miejsce startu  Stany Zjednoczone, Cape Canaveral Air Force Station, LC37B
Początek misji 5 grudnia 2014, 12:05 UTC[1]
Orbita okołoziemska
Apogeum 5794[2] km
Lądowanie
Miejsce lądowania Ocean Spokojny, 1000 km na południowy zachód od San Diego[2]
Lądowanie 5 grudnia 2014, 16:28 UTC[1]
Czas trwania misji 4 godziny 23 minuty
Liczba okrążeń Ziemi 2

Exploration Flight Test 1 – bezzałogowa misja kosmiczna przeprowadzona przez NASA. Celem misji był test pojazdu kosmicznego Orion (dokładnie test awioniki, oprogramowania, zabezpieczenia przed promieniowaniem, urządzeń zabezpieczających lądowanie na wodzie, urządzeń do odnajdywania kapsuły[2], osłony termicznej i systemu spadochronowego w module dowodzenia)[3]. Pojazd zamontowany był do stopnia DCSS rakiety Delta IV Heavy i wykorzystywał baterie tego stopnia zamiast ogniw fotowoltaicznych (nie były zamontowane)[4]. Wyniki tej misji są istotne dla kolejnego lotu Oriona w 2018 roku, o nazwie EM-1, podczas którego zostanie użyta rakieta Space Launch System[5].

Orion EFT-1 wyprodukowany został przez firmę Lockheed Martin w zakładach ulokowanych w Nowym Orleanie (Luizjana, USA)[6]. 22 lipca 2012 został ukończony i przetransportowany do Centrum Kosmicznego im. JFK na przylądku Canaveral, gdzie został zintegrowany z rakietą nośną[7].

Przebieg testu[edytuj | edytuj kod]

Kapsuła wystartowała z kosmodromu Cape Canaveral Air Force Station 5 grudnia 2014 o godzinie 12:05 UTC. Próba zakończyła się wodowaniem na Pacyfiku około 4,5 godziny później. Kapsuła weszła w atmosferę z prędkością ponad 32 000 km/h, a temperatura powierzchni statku wzrosła do 2200 °C. Spadochrony zredukowały prędkość przed lądowaniem. Pojazd wodował 1000 km na południowy zachód od San Diego. Zostały sprawdzone podstawowe założenia konstrukcyjne pojazdu. Kluczową technologią, jaka była testowana, jest osłona termiczna. Statek podczas próby oddalił się o około 5800 km od Ziemi. Na pokładzie był balast z aluminiowych płyt, kamery i 1200 czujników. W testowy lot kapsuła wyruszyła na pokładzie rakiety Delta IV Heavy (trzy silniki RS-68), która zwykle służy do wynoszenia amerykańskich satelitów szpiegowskich. Rakieta Space Launch System jest ciągle na deskach kreślarskich[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Justin Ray: Delta 4-Heavy blasts off with Orion capsule (ang.). W: Spaceflight Now [on-line]. 2014-12-05. [dostęp 2014-12-05].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Krzysztof Urbański. Pierwszy krok w stronę Marsa. „Rzeczpospolita”. 296 (9969), 2014-11-20. Warszawa: Gremi Business Communication Sp. z o.o.. ISSN 0208-9130. 
  3. EFT-1 Orion receives hatch door – Denver Orion ready for Modal Testing. NASASpaceflight.com. [dostęp 2012-07-29].
  4. OFT-1: NASA gearing up for Orion’s 2013 debut via Delta IV Heavy. NASASpaceflight.com. [dostęp 2012-07-29].
  5. SLS manifest targets Europa and Mars Sample Return missions. NASASpaceflight.com, 2014-11-03. [dostęp 2014-12-05].
  6. Space-bound Orion capsule to arrive in Florida next week. Spaceflight Now. [dostęp 2012-07-29].
  7. NASA Unveils Orion During Ceremony. NASA. [dostęp 2012-07-29].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]