External Data Representation

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

XDR (ang. eXternal Data Representation) – standard wprowadzony w celu ujednolicenia reprezentacji danych w transmisjach sieciowych pomiędzy komputerami o odmiennych architekturach. Umożliwia przykładowo wymianę danych między programem napisanym w języku Fortran działającym na komputerze Cray a programem w języku C uruchomionym na komputerze klasy x86 z Linuksem).

Przykładowa standaryzacja danych:

  • wszystkie typy danych mają rozmiar będący wielokrotnością 4 bajtów (niepełne wielokrotności dopełniane są zerami),
  • liczby całkowite kodowane są w ten sposób, ze młodsze bajty mają starsze adresy (na odwrót niż w x86),
  • liczby rzeczywiste podawane są w formacie IEEE.

Ograniczeniem XDR jest to, że zarówno nadawca jak i odbiorca muszą znać struktury danych (nie ich reprezentacje), ponieważ nie są one przekazywane.

Pierwsza wersja standardu XDR powstała w 1987 i opisana jest w RFC 1014. Najnowszą wersję przedstawia RFC 4506, pochodzący z 2006 roku.