Eysturkommuna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eystur
Eystur
Państwo  Dania
Terytorium zależne  Wyspy Owcze
Region Region Eysturoy
Siedziba Norðragøta
Data powstania 2009[1]
Burmistrz Jóhan Christiansen
(Tjóðveldi)
Powierzchnia 987 markatal
40,5[2] km²
Populacja 
• liczba ludności

1977[3]
• gęstość 46,7 os./km²
Adres urzędu:
Postboks 30
FO-510 Gøta
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba wysp 1
Położenie na mapie Wysp Owczych
Położenie na mapie
Ziemia 62°12′00,0″N 6°44′32,0″W/62,200000 -6,742222Na mapach: 62°12′00,0″N 6°44′32,0″W/62,200000 -6,742222
Strona internetowa
Portal Portal Wyspy Owcze

Eysturkommunagmina na Wyspach Owczych, terytorium zależnym Danii, leżącym na Morzu Norweskim. Administracyjnie gmina ta należy do regionu Eysturoy, gdzie jest drugą co do wielkości, pod względem populacji, jednostką tego rzędu. Stolicą administracyjną tej gminy jest Norðragøta.

Nazwa gminy z farerska oznacza dosłownie Zachodnia Gmina, co odnosi się do nazwy wyspy, na której leży – Eysturoy (Wyspa Zachodnia).

Gmina ta znajduje się w centralnej części zachodniego wybrzeża wyspy Eysturoy. Obejmuje sobą 42 km². W jej granicach znajduje się kilka szczytów, z których najwyższym jest Tyril (645 m n.p.m.).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Eysturkommuna jest młodą jednostką administracyjną. Utworzono ją w roku 2009, kiedy zdecydowano się na kolejną redukcję gmin na Wyspach Owczych. Z trzydziestu czterech gmin utworzono równe trzydzieści. Jednym z podjętych kroków było złączenie gmin Leirvík oraz Gøta w jedną, zwaną od tamtej pory Eysturkommuna.

Nim powstała Eysturkommuna, na jej obszarze zaszło kilka innych zmian administracyjnych. W roku 1872 powstała Eysturoyar Prestagjalds kommuna, obejmująca znaczne połacie regionu Eysturoy[1]. Od roku 1894 zaczęły się z niej wyodrębniać mniejsze gminy, między innymi Leirvíkar sóknar kommuna (1918), która po niedługim czasie zmieniła nazwę na Leirvíkar kommuna[1]. Wcześniej, w 1896 wyodrębniła się gmina Nes og Gøtu sókna kommuna, która rozpadła się na dwie – Gøtu sóknar kommuna oraz Nes sóknar kommuna[1]. Z czasem obie zmieniły nazwy na Nes i Gøtu kommuna.

Populacja[edytuj | edytuj kod]

Historyczne dane o populacji
Eysturkommuna (1960-2011)[3][1][4]
1960 1 285 1989 1 834
1966 1 319 1995 1 631
1970 1 381 2000 1 774
1977 1 521 2005 1 922
1983 1 712 2011 1 977

Obszary dzisiejszej Eysturkommuny zamieszkiwane są od czasów średniowiecznych. Jedne z najstarszych danych statystycznych odnośnie ludności pochodzą z lat 60. XX wieku. Mieszkało wtedy na terenie tej gminy ok. 1 200 osób[1]. Liczba mieszkańców zwiększała się praktycznie nieprzerwanie do połowy lat 90., kiedy Wyspy Owcze nawiedził kryzys gospodarki i wielu mieszkańców wyemigrowało do Danii i innych krajów[3]. Od momentu poprawy sytuacji populacja gminy ponownie rośnie, osiągając do tej pory najwyższą wartość w roku 2011, kiedy na jej obszarze mieszkać miało prawie 2 000 osób[3].

Wzrost liczby ludności w ostatnich latach obserwowany jest w trzech większych miejscowościach (Leirvík, Norðragøta oraz Syðrugøta)[3]. W pozostałych dwóch (Gøtugjógv i Gøtueiði) liczba ludności zmniejszyła się od 2005 roku[3].

Polityka[edytuj | edytuj kod]

Obecnie, od jej powstania, burmistrzem Eysturkommuna jest Jóhan Christiansen (Tjóðveldi), a jego zastępcą Fríðgerð Heinesen (Sambandsflokkurin)[5]. 11 listopada 2008 roku odbyły się wybory do lokalnego samorządu. Ich wyniki przedstawiały się następująco[6]:

Lista Nazwa partii Głosy Procent Mandaty
E Republika (Tjóðveldi) 322 27,1 3
B Partia Unii (Sambandsflokkurin) 316 26,6 2
C Partia Socjaldemokratyczna (Javnaðarflokkurin) 300 25,3 2
A Partia Ludowa (Fólkaflokkurin) 247 20,8 2
Suma 1 185 100 9
Lista A Lista B Lista C Lista E
Fólkaflokkurin Sambandsflokkurin Javnaðarflokkurin Tjóðveldi
Nr Kandydat Głosy Nr Kandydat Głosy Nr Kandydat Głosy Nr Kandydat Głosy
1. Ólavur Sjúrðarberg 9 1. Haakon Djurhuus 8 1. Hans Foldbo 97 1. Johan Christiansen 73
2. Hanna Jensen 75 2. Fríðgerð Heinesen 76 2. Tony í Lon 7 2. Tollakur Joensen 56
3. Petur Asbjørn Lervig 6 3. Ólavur Thomsen 7 3. Jan Petersen 43 3. Elin Olsen 46
4. Emily á Reynatrøð 6 4. Erling Jacobsen 7 4. Oluffa Joensen 33 4. Páll Isholm 45
5. Joen Rasmussen 42 5. Terji Lervig 58 5. Hugo Leo 24 5. Dánjal Andreasen 37
6. Steintór Jacobsen 22 6. Svenn Olsen 57 6. Absalon Joensen 24 6. Súsanna Joensen 2
7. Sonja á Líðarenda 18 7. Christianna Joensen 5 7. Inga í Jógvanstovu 20 7. Maud Polusen 18
8. Tórhallur Thomsen 17 8. Atli Hansen 42 8. Marjun Biskobstø 19 8. Tummas Justinussen 17
9. Gudny Langgaard 15 9. Bára Joensen 18 9. Regin Strømsten 19 9. Árant Hansen 15
10. Sonja Joensen 13 10. Leila Olsen 18 10. Nanna Rosa Sleire 13 10. Jan Dam Vang 12
11. Oluffa á Høvdanum 13 11. Hjalti Gleðisheygg 11
12. Salomon Gregersen 11 12. Hugo Skorastein 10

Frekwencja wyniosła 84,4%[6]. Pogrubieni zostali obecni członkowie rady gminy Eysturkommuna.

Miejscowości wchodzące w skład Eysturkommuna[edytuj | edytuj kod]

Widok na Leirvík w maju 2002
Norðragøta w lecie 2002
Fabryka odzieży w Syðrugøta
Kościół w Gøtugjógv
  • Leirvík – największa miejscowość w gminie, zamieszkiwana przez 878 ludzi[3]. Do roku 2009 była jedyną miejscowością w Leirvíkar kommuna. Założono ją jeszcze w czasach wikińskich, około 900 roku, jedna, cała populacja, nie licząc jednej dziewczynki, wymarła w czasie epidemii czarnej śmierci w 1349[7]. Później tamte tereny zostały ponownie zaludnione. W 1985 roku został poprowadzony tunel o długości 2300 m łączący Leirvík z Klaksvík[7].
  • Norðragøta – druga co do wielkości miejscowość w gminie, zamieszkiwana przez 587 ludzi[3], jest jej administracyjną stolicą. Często, wraz z pobliskimi Gøtugjógv i Syðrugøta nazywa się je wspólną nazwą Gøta. Założona jeszcze w czasach wikińskich, była miejscem, z którego wywodził się Tróndur i Gøtu, wiking, który sprzeciwił się chrystianizacji Wysp Owczych[8]. Drewniany kościół w Norðragøta pochodzi z 1833[8].
  • Syðrugøta – trzecia, co do wielkości miejscowość w gminie, zamieszkiwana przez 416 ludzi[3]. Często, wraz z pobliskimi Gøtugjógv i Norðragøta określa się je wspólnym mianem Gøta. Razem te miejscowości mają 1048 ludzi[3]. Została założona między rokiem 1584 a 1630[9]. Znajduje się tam fabryka ubrań z farerskiej wełny Tøting[10].
  • Gøtueiði – najmniejsza miejscowość w gminie, zamieszkana przez 35 ludzi[3], jest jednocześnie najmłodsza ze wszystkich miejscowości w tej jednostce administracyjnej – została założona w 1850 roku[13]. Inaczej miejscowość tę nazywa się Undir Gøtueiði.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Kommunufrágreiðingar. W: Wielu: Frágreiðing um kommunurnar. T. 1. Cz. 2. Føroya landsstýri, czerwiec 1998, s. 110-127. ISBN 99918-3-044-8. [dostęp 2011-12-17]. (far.)
  2. Kommunustøddir (far.). Umhvørvisstovan. [dostęp 2011-12-17].
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 Population 1. January by Municipalities 1. Jan. 2009, year and gender (ang. • far.). Hagstova.fo, 2011-01-01. [dostęp 2011-12-17].
  4. W tabeli zestawiono informacje o mieszkańcach dzisiejszego obszaru Eysturkommuna.
  5. Strona gminy Eysturkommuna (far.). [dostęp 2010-01-13].
  6. 6,0 6,1 Kommunuvalið 11. november 2008 - Eystur kommuna (far.). Kringvarp Føroya, 2008-11-11. [dostęp 2011-12-17].
  7. 7,0 7,1 Jón Fossá: Strona o Wyspach Owczych – podstrona Leirvík (ang. • duń. • wł.). 2006. [dostęp 2010-01-13].
  8. 8,0 8,1 Jón Fossá: Strona o Wyspach Owczych – podstrona Norðragøta (ang. • duń. • wł.). 2006. [dostęp 2010-01-13].
  9. 9,0 9,1 Hagar & Seyðamark (far.). [dostęp 2010-01-13].
  10. Jón Fossá: Strona o Wyspach Owczych – podstrona Syðrugøta (ang. • duń. • wł.). 2006. [dostęp 2010-01-13].
  11. Strona Informacji Turystycznej Eysturoy – Gøta Municipality (ang. • far.). 2005. [dostęp 2010-01-13].
  12. Jón Fossá: Strona o Wyspach Owczych – podstrona Gøtugjógv (ang. • duń. • wł.). 2006. [dostęp 2010-01-13].
  13. Jón Fossá: Strona o Wyspach Owczych – podstrona Gøtueiði (ang. • duń. • wł.). 2006. [dostęp 2010-01-13].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]