Fédéralistes Démocrates Francophones

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Frankofońscy Demokratyczni Federaliści (fr. Fédéralistes Démocrates Francophones, FDF) – francuskojęzyczna partia działająca na terenie Belgii z siedzibą w Brukseli. Do 2010 działała pod nazwą Demokratyczny Front Frankofonów (fr. Front Démocratique des Francophones).

Ugrupowanie działa przede wszystkim na terenie Regionu Stołecznego Brukseli oraz w gminach należących do prowincji Regionu Flamandzkiego, a posiadających znaczącą liczbę francuskojęzycznych mieszkańców (głównie w Brabancji Flamandzkiej). Ma także swoje oddziały na obszarze Walonii (m.in. w Liège).

FDF powstał 11 maja 1964. Największym poparciem społecznym (ok. 10%) cieszył się w pierwszej połowie lat 70. W tym okresie w Izbie Reprezentantów posiadał do 25 posłów. Od tego czasu wyniki wyborcze ugrupowania były coraz słabsze, w 1985, 1987 i 1991 partia wprowadzała tylko po trzech deputowanych[1][2]. Między 1977 a 1980 Demokratyczny Front Frankofonów wchodził w skład koalicji rządowych wspierających gabinety Leo Tindemansa i Wilfrieda Martensa. W 1995 na jego czele stanął Olivier Maingain, który zawiązał ścisłą współpracę FDF z Partią Reformatorsko-Liberalną. Obie formacje wspólnie startowały w kolejnych wyborach, a w 2002 wraz z innymi podmiotami współtworzyły federację Ruch Reformatorski[3]. W 2011 partia w trakcie kryzysu politycznego związanego z tworzeniem nowego rządu zdecydowała się opuścić federację[4].

Przewodniczący[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]