F.D.C. Willard

F.D.C. Willard (Felis Domestica Chester Willard) – kot syjamski żyjący w latach siedemdziesiątych XX wieku w stanie Michigan w USA, którego podano jako współautora jednej pracy naukowej z dziedziny fizyki niskich temperatur i autora innej. Kot nosił imię Chester i należał do amerykańskiego naukowca Jacka H. Hetheringtona pracującego na Michigan State University w East Lansing w stanie Michigan.

Artykuł w Physical Review Letters

Pierwsza praca, której "współautorem" był F.D.C. Willard, miała tytuł Two-, Three-, and Four-Atom Exchange Effects in bcc ³He i ukazała się w listopadzie 1975 w Physical Review Letters. Dotyczyła ona właściwości izotopu helu ³He będącego w stanie stałym o układzie krystalograficznym regularnym przestrzennie centrowanym.

Jack H. Hetherington tłumaczył, że podał swojego kota jako drugiego autora, ponieważ praca napisana była w pierwszej osobie liczby mnogiej, a redakcja Physical Review Letters dopuszczała taką formę tylko wtedy, gdy praca została napisana przez co najmniej dwóch autorów. Koszt przepisania całej pracy w formie pierwszej osoby liczby pojedynczej przy ówczesnych kosztach obróbki tekstu przewyższał koszt wymiany pierwszej strony z dodanym współautorem. Naukowiec podał więc, że drugim autorem jest F.D.C. Willard: F.D. – skrót od Felis Domestica, C. – Chester, imię kota Hetheringtona, Willard – imię ojca Chestera, syjamskiego kota mieszkającego w Aspen.

Taki ślad łapy Chester zrobił na kopii artykułu

Konsekwencje

Otrzymawszy od wydawnictwa kopię artykułu, właściciel zanurzył łapę Chestera w atramencie i przycisnął ją do kartki ze stroną tytułową i tamże złożył swój podpis. Następnie ok. dziesięciu takich kopii artykułu, "podpisanych" przez obu autorów, rozesłał do przyjaciół. To sprawiło, że sprawa stała się głośna.

W 1978 organizatorzy LT-15 (15. Międzynarodowa Konferencja Fizyki Niskich Temperatur) w Grenoble rozważali zaproszenie Willarda, ponieważ dotychczas ten autor nie wystąpił na żadnej konferencji. Jednak zrezygnowano z tego po ujawnieniu przez jednego z uczestników spotkania, że F.D.C. Willard jest prawdopodobnie kotem.

Drugi artykuł F.D.C. Willarda

We wrześniu 1980 we francuskim czasopiśmie Recherche pojawił się drugi artykuł sygnowany przez F.D.C. Willarda (jako jedynego autora). Tym razem był to pseudonim autorów, którzy nie mogli uzgodnić pewnych merytorycznych szczegółów i uznali, że w przypadku błędności końcowych ustaleń odpowiedzialność za nie spadnie na F.D.C. Willarda. Ta praca również dotyczyła ³He – tym razem jego właściwości antyferromagnetycznych.