FCM 36

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
FCM 36
FCM 36 (Musée des Blindés, Saumur)
FCM 36 (Musée des Blindés, Saumur)
Dane podstawowe
Państwo  Francja
Producent Forges et Chantiere de la Méditerranée (FCM), Marsylia
Typ pojazdu czołg lekki
Trakcja gąsienicowa
Załoga 2 osoby
Historia
Prototypy 1935-1936
Produkcja 1936-1939
Wycofanie ok. 1944
Egzemplarze 100 szt.
Dane techniczne
Silnik 4-cylindrowy rzędowy silnik wysokoprężny Berliet MDP o mocy 67kW przy 1550 obr/min
Poj. zb. paliwa 200 lub 260 l
Pancerz stalowy, 20-40 mm
Długość 4,46 m
Szerokość 2,14 m
Wysokość 2,20 m
Prześwit 0,36 lub 0,38 m
Masa 12,8 t
Moc jedn. 5,2 kW/t
Nacisk jedn. 0,75 kg/cm²
Osiągi
Prędkość 23 km/h
Zasięg 230 km (po drodze)
140 km (teren)
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x armata czołgowa SA18 kalibru 37 mm (102 nab.)
1 x czkm Châtellerault Mle 31 kalibru 7,5 mm (3000 nab.)

FCM 36 – francuski czołg lekki skonstruowany w okresie międzywojennym.

W czerwcu 1934 roku Armia Francuska rozpisała konkurs na czołg lekki, następcę przestarzałego czołgu Renault FT pochodzącego z okresu I wojny światowej. Z 14 projektów armia wybrała 5. Po testach prototypów do uzbrojenia wprowadzono czołg Renault R-35, który miał się stać nowym czołgiem wsparcia piechoty, zastępując FT-17. Zainteresowanie dowództwa piechoty wzbudził także inny z testowanych prototypów pochodzący z zakładów Forges et Chantiere de la Méditerranée (FCM).

Czołg FCM miał szereg rozwiązań nietypowych dla innych czołgów francuskich. Miał kadłub spawany z walcowanych płyt, pancerz o nowatorskim ukształtowaniu i był napędzany silnikiem wysokoprężnym. Testy z kwietnia 1935, których zwycięzcą był R-35, spowodowały odrzucenie czołgu FCM z uwagi na problemy z niezawodnością, ale uznano, że warto kontynuować prace nad tą konstrukcją. Dlatego prototyp czołgu FCM został odesłany do producenta razem z listą zalecanych zmian konstrukcji. Zmodernizowany czołg był ponownie testowany od września 1935 do maja 1936. W czasie testów czołg przejechał 1009 km, z czego 478 km po drogach. Próby wykazały konieczność wprowadzenia kolejnych poprawek. Część z nich wprowadzono na bieżąco, część po zakończeniu prób. Do czerwca 1936 przed Commision d'Infanterie przeprowadzano testy czołgu mające sprawdzić odporność na działanie broni chemicznej. Ostatecznie w lipcu 1936 uznano, że czołg spełnia wymagania wojska. Jeszcze przed tym werdyktem w maju 1936 zamówiono 100 wozów, które otrzymały desygnatę Char léger Mlé. 1936 FCM.

Produkcję seryjną rozpoczęto w grudniu 1936. Wozy zostały dostarczone odbiorcy w okresie od maja 1938 do marca 1939. Wyprodukowane czołgi trafiły do 4. i 7. Bataillon de Chars de Combat. Każdy z nich był wyposażony w 45 czołgów. Wzięły one udział w walkach z armią niemiecką w czasie niemieckiego ataku w 1940 roku, ale brak informacji o ich skutecznym użyciu. Znaczna ich liczba (zależnie od źródła od 37 do ponad 50 sztuk) wpadła w ręce niemieckie. Zdobyte czołgi otrzymały oznaczenie Pz.Kpfw. FCM(f) i numer ewidencyjny 737(f). Od lutego 1943 były one przerabiane na działa samobieżne 7.5 cm Pak40 auf Fahrgestell Pz.Kpfw. FCM(f) i 10.5 cm leFH (Sf) auf Geschützwagen FCM(f). Działa te zostały wykorzystane podczas walk z British Army w rejonie Caen w Normandii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paweł Żurkowski. Służąc dwóm panom, francuski czołg lekki piechoty FCM-36. „Nowa Technika Wojskowa”. 2001. nr 1. s. str. 29-32, 40. ISSN 1230-1655. 
  • Leland Ness (2002). Jane's World War II Tanks and Fighting Vehicles: The Complete Guide. London: Harper Collins. ISBN 0-00-711228-9.
  • Pascal Danjou (2007). FCM 36. Ballainvilliers: Editions du Barbotin.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]