FMX

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

FMX (freestyle motocross)sport motorowy, który wyewoluował ze zwykłego motocrossu. Od motocrossu odróżnia go budowa motocykla, który zazwyczaj posiada krótsze siodło, modyfikacja zawieszenia (na twardsze), wyższa półka kierownicy oraz wycięcia w bocznych plastikach. Zawodnicy wykonują ewolucje na rampach, których wysokość wynosi zazwyczaj od 5 do 10 m. Największe zawody FMX na świecie to seria imprez Red Bull X-fighters i XGames.

Najsłynniejsze nazwiska FMX-u:

Najsłynniejszy zespół w Stanach Zjednoczonych: Metal Mulisha

  • Europa
    • Mat Rebeaud (SUI);
    • Alvaro Dal Farra (IT);
    • Massimo Bianconcini (IT);
    • Andre Villa (NOR);
    • Remi Bizouard (FR);
    • Dany Torres (SP);
    • Busty Wolter (GER);
    • Luc i Hannes Ackermann (GER)
    • Tom i Charles Pages (FR);
    • Romain i Brice Izzo (FR);
    • Frederik Johansson (GER);
    • Ailo Gaup (NOR);
    • Petr Pilat (CZ)
    • Libor Podmol (CZ)
    • Maikel Melero (SP)
    • Jose Miralles (SP)
    • Najlepsi polscy zawodnicy: Bartek Ogłaza,Marcin Łukaszczyk, Artur Puzio, Diverse Extreme Team

Najsłynniejsze zespoły w Europie: FMX4ever (Belgia) i DaBoot (Włochy)

  • Azja
    • Eigo Sato (JAP);
    • Daice Suzuki;
    • Kota Kogimura;
    • Taka Higashino (JAP)


Podstawowe triki we freestyle motocrossie:

- lazy boy - zawodnik zahacza kolanami kierownicę od dołu i kładzie się plecami na siodełku, równocześnie wyprostowując ręce za głową. Idealne wykonanie triku następuje wtedy, gdy zawodnik jest maksymalnie wyciągnięty, a jego ciało przylega do motocykla.

- cliffhanger - po wybiciu z kickera (rodzaj skoczni motocyklowej), zawodnik chwyta górną częścią stóp kierownicę, a następnie wyprostowuje się i podnosi ręce nad głową. Część zawodników zamiast za kierownicę chwyta za przedni widelec wewnętrzną częścią stopy.

- barhop - zawodnik stara się wyprostować nogi nad kierownicą nie odrywając od niej rąk. Im bardziej uda mu się je wyprostować tym więcej uzyska od sędziów punktów. Nogi powinny być złączone.

- shaolin - trik podobny do barhopu. Zawodnik nie wyciąga złączonych nóg tylko maksymalnie je rozszerza.

- backflip - salto w tył.

- double backflip - podwójne salto w tył.

- cordova backflip - w czasie wykonywania salta w tył zawodnik podciąga stopy do poziomu kierownicy i zahaczając o nią stopami, wypycha tułów i kolana przed kierownicę. Trik uzupełnia wychylenie głowy do tyłu. Dłonie pozostają cały czas na kierownicy.

- cliffhanger backflip - w czasie wykonywania salta w tył zawodnik chwyta górną częścią stóp kierownicę, a następnie wyprostowuje się i podnosi ręce nad głową. Połączenie backflipa z cliffhangerem.

- lazy boy backflip - jedna z odmian backflipa. Podczas wykonywania salta w tył zawodnik puszcza kierownicę, kładzie się na siodełku, maksymalnie wyprostowując ciało i wyciąga ręce za głowę. Połączenie backflipa z lazy boyem.

- shaolin backflip - w czasie wykonywania salta w tył zawodnik maksymalnie rozszerza nogi przełożone nad kierownicą. Dłonie pozostają cały czas na kierownicy.

- underflip - zawodnik obraca się o 360 stopni wokół podłóżnej osi motocykla, obrót w płaszczyźnie pionowej.

- tsunami - specyficzny rodzaj stania na rękach wykonanego na kierownicy. Trik jest nieudany, jeśli nogi nie są złączone i gdy zawodnik nie podwinie nóg w kształt przypominający falę morską. Głowa powinna być odchylona lekko do tyłu i znajdować się niżej od stóp.

- heelclicker - zawodnik trzymając kierownicę przekłada na zewnątrz uchwytów stopy i lekko zderza ze sobą pięty.

- 360 - pełen obrót na motocyklu wokół własnej osi w płaszczyźnie poziomej.

- 540 - półtora obrotu wokół własnej osi w płaszczyźnie poziomej.

- whip - zawodnik obraca w locie motocykl o około 90 stopni by po kilku sekundach powrócić do pierwotnego ułożenia.

- no-hand landing - lądowanie bez trzymania kierownicy. Ten trik występuje w kombinacji z innymi ewolucjami. Najwięcej punktów przyznaje się wtedy gdy podczas lądowania ręce znajdują się maksymalnie daleko od kierownicy.

- superman - wypuszczenie nóg do tyłu bez puszczenia kierownicy. Ciało zawodnika powinno być wyprostowane i ułożone równolegle do motocykla.

- superman seat grab - mutacja klasycznego supermana. Zawodnik jedną ręką trzyma kierownicę, a drugą chwyta za boczny uchwyt wycięty pod siedzeniem motocykla. Nogi pozostają wyciągnięte do tyłu.

- indian air - trik bardzo podobny do superman seat grab. Różnicą pomiędzy tymi ewolucjami jest ułożenie nóg. W indian air zawodnik porusza nogami, co przypomina spacer w powietrzu.

- hart attack - kolejna mutacja superman seat grab. Przy tym triku nogi powinny być uniesione do góry, niemal pionowo nad motocykl.

- superman double seat grab - zawodnik puszcza kierownicę i chwyta oburącz za tylną cześć siedzenia, za boczne uchwyty. Jednocześnie wypycha wyprostowane nogi maksymalnie do tyłu. Ułożenie ciała powinno być takie samo jak podczas klasycznego supermana.

- rock solid - trik jest podobny do supermana, z tym wyjątkiem, że zawodnik puszcza kierownicę i przez kilka sekund leci równolegle nad motocyklem nie mając z nim żadnego kontaktu fizycznego.

- can can - przełożenie prawej (lub lewej) nogi ponad siodłem na drugą stronę motocykla. Noga, którą zawodnik przełożył, powinna znaleźć się przed nogą nieprzełożoną.

- nac nac - odwrotność can can. Noga, która została przełożona podczas tego triku powinna znaleźć się za nogą nieprzełożoną.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Dziennik, 05.09.2008 r., Dodatek partnerski Red Bull X-fighters