FR-4

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Zobacz też: FR.

FR-4 (również czasem FR4 lub FR 4) jest to nadawane przez amerykańską organizację National Electrical Manufacturers Association (NEMA) oznaczenie typu wzmacnianego włóknem szklanym laminatu epoksydowego, który może mieć postać arkuszy, rur, prętów. Wykonywany jest on z tkaniny z włókna szklanego spojonej żywicą epoksydową (ogniotrwałą i samogasnącą). Dla potrzeb elektroniki laminat pokrywa się jednostronnie, lub z obu stron warstwą miedzi np. 18, 35 lub 70 mikrometrów. Po naniesieniu (nadrukowaniu) ścieżek i punktów lutowniczych płytka zostaje wytrawiona. Tak obrobiony materiał jest obwodem drukowanym (PCB) i może być bazowym elementem konstrukcyjnym chassis dla urządzeń elektronicznych takich jak: telewizor, radioodbiornik, radiostacja, monitor i laptop.

Inne typy laminatów epoksydowo-szklanych to: G10, G11 i FR5. FR4 jest najczęściej używany. G-10, poprzednik FR-4, nie ma właściwości samogasnących i jest palny. FR-4 zazwyczaj zawiera brom i chlor, w celu nadania mu właściwości ogniotrwałych. Niektóre zastosowania laminatu z włókna szklanego np. rury, pręty lub PCB korzystają z G-10, gdy nie muszą być odporne na płomień.

Szkło epoksydowe FR-4 jest popularnym i wszechstronnym termoutwardzalnym tworzywem sztucznym wysokiej jakości. Jest laminatem z dobrą wytrzymałością w stosunku do swojej wagi. Ma znikomą nasiąkliwość wodną. Najczęściej jest używany jako izolator elektryczny posiadający znaczną wytrzymałość mechaniczną. Materiał utrzymuje wysokie wartości mechaniczne i elektryczne. Posiada dobre właściwości izolacyjne zarówno w warunkach suchych jak i wilgotnych. Cechy te powodują, że materiał ten jest stosowany do szerokiej gamy zastosowań elektrycznych i mechanicznych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]