Fabrice Hadjadj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fabrice Hadjadj

Fabrice Hadjadj (ur. 1971 w Nanterre) – francuski pisarz i filozof. Urodził się w rodzinie żydowskiej, jego rodzice byli maoistami i aktywnie brali udział w rewolucji 1968 roku. W młodości Hadjadj był ateistą i anarchistą, później gwałtownie nawrócił się na katolicyzm w kościele Saint-Séverin w Paryżu. Chrzest przyjął w opactwie Saint-Pierre z Solesmes w 1998 roku. Uważa się za „żyda z arabskim nazwiskiem katolickiego wyznania”.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Traité de Bouddhisme zen à l'usage du bourgeois d'Occident, Éditions du PARC, 1998
  • Et les violents s'en emparent, Éditions Les Provinciales, 1999
  • A quoi sert de gagner le monde: Un vie de saint François Xavier, Éditions Les Provinciales, 2002; revised edition 2004
  • La terre chemin du ciel, Éditions du Cerf, 2002
  • La salle capitulaire (wraz z Gérardem Breuilem), Éditions Les Provinciales, 2003
  • Arcabas: Passion Résurrection, Éditions du Cerf, 2004
  • Réussir sa mort: Anti-méthode pour vivre, Presses de la Renaissance, 2005
  • Massacre des Innocents: Scènes de ménage et de tragédie, Éditions Les Provinciales, 2006
  • La profondeur des sexes: Pour une mystique de la chair, Éditions du Seuil, 2008
  • L'agneu mystique: Le retable des frères Van Eyck, Éditions de l'Oeuvre, 2008
  • Pasiphaé: ou comment l'on devient la mère du Minotaure, Éditions Desclée de Brouer, 2009
  • La foi des dėmons: ou l'athéisme dépassé, Éditions Salvator, 2009

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]