Facelia błękitna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Facelia błękitna
Facelia błękitna
Facelia błękitna
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad astrowych
Rodzina ogórecznikowate
Rodzaj facelia
Gatunek facelia błękitna
Nazwa systematyczna
Phacelia tanacetifolia Benth.
J. Lindley, Edwards's Bot. Reg. 20: t. 1696. 1834
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Facelia błękitna (Phacelia tanacetifolia Benth.) – gatunek rośliny z rodziny ogórecznikowatych (Boraginaceae). Zwyczajowo nazywana jest też wiązanką wrotyczową. Pochodzi z Kalifornii (jest efemerofitem), u nas jest dość często uprawiana.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Jest to roślina jednoroczna. Cała szorstko owłosiona.
Łodyga
Rozgałęziona, dorastająca do 80 cm wysokości.
Liście
Pojedynczo lub podwójnie parzystosieczne, o karbowanych odcinkach.
Kwiaty
5-krotne, zebrane w skrętki. Korona lejkowata, barwy fioletowoniebieskiej. Kwiaty rozkwitają od rana do wieczora.
Owoce
Pękająca torebka. Nasiona są żółtobrązowe, o powierzchni poprzecznie pofałdowanej[2].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina uprawna: Jest rośliną uprawianą na paszę, niekiedy na nawóz zielony. Plon zielonki 15-20 t/ha. Terminy siewu i zbioru: na plon wtórny – termin siewu maj czerwiec, termin zbioru po 40 dniach od wysiania, na międzypolon ścierniskowy – termin siewu 1-15 lipca, termin zbioru po 40 dniach od wysiania.
  • Roślina ozdobna. Ze względu na swoje ładne kwiaty oraz fakt, że jest bardzo dobrą rośliną miododajną jest czasami uprawiana jako roślina ozdobna.
  • Roślina miododajna. Należy do najlepszych roślin miododajnych. Pszczoły odwiedzają facelię błękitną przez cały dzień. Na 1 m2 uprawy może pracować 30 pszczół (wydajność na dobrych glebach dochodzi do 300-400 kg miodu/ha)[3].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-22].
  2. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  3. Zofia Demianowicz: Rośliny miododajne. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1953.