Fairchild PT-19

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fairchild PT-19
Fairchild PT-19
Fairchild PT-19
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Fairchild Aircraft
Typ samolot szkoleniowy
Konstrukcja dolnopłat o konstrukcji mieszanej ze stałym podowziem
Załoga 2 osoby
Historia
Data oblotu 15 maja 1939
Lata produkcji 1940-1945
Dane techniczne
Napęd silnik Ranger L-440-3
Moc 200 KM
Wymiary
Rozpiętość 10,97 m
Długość 8,53 m
Wysokość 3,20 m
Masa
Własna 1154 kg
Osiągi
Prędkość maks. 212 km/h
Pułap 4663 m
Zasięg 692 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, Kanada, Argentyna, Brazylia, Chile, Republika Chińska, Kolumbia, Ekwador, Meksyk, Norwegia, Paragwaj, Filipiny, Republika Południowej Afryki, Urugwaj

Fairchild PT-19 - jednopłatowiec amerykańskiej firmy Fairchild Aircraft używany do szkolenia pilotów w jednostkach USAAC, RAF i RCAF. Ogółem wyprodukowano 6397 maszyn.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wersja PT-19 była rozwojem Fairchild M-62 jako dalsza część programu rozwojowego tego typu maszyn. Był to jednopłat o stałym podwoziu, dwóch miejscach w otwartym kokpicie (pilot instruktor, uczeń). Kadłub składał się z metalowych rur spawanych ze sobą. Reszta samolotu była pokryta drewnianą sklejką oraz tkaniną. Niższe wbudowanie silnika w kadłub pozwoliło osiągnąć doskonałą widoczność z kabiny pilota.

Fairchild PT-19[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy prototyp oblatano w maju 1939 roku, a 22 września 1939 roku samolot trafił do produkcji seryjnej. Pierwsza partia zamówienia opiewała na 275 egzemplarzy zasilanych przez 175 konny silnik Ranger L-440-1. Samolot otrzymał nazwę PT-19.

Fairchild PT-19A[edytuj | edytuj kod]

W 1941 roku rozpoczęto budowę 181 egzemplarzy PT-19A z silnikiem Ranger L-440-3 o mocy 200 KM. Kolejne 477 egzemplarzy zbudowała wytwórnia Areonca Aircraft Corporation i St Louis Aircraft Corporation.

Fairchild PT-19B[edytuj | edytuj kod]

PT-19B wybudowano w 917 egzemplarzach. W wyposażeniu zmieniło się tylko nowy przyrząd do kontroli urządzeń pokładowych.

Fairchild PT-23S[edytuj | edytuj kod]

Kolejną wersją był PT-23S do którego użyto silników gwiazdowych Continental R-670 o mocy 220 KM. Łączne tego typu wyprodukowano 869 egzemplarzy. Budową tych maszyn zajmowały się wytwórnie: Stany Zjednoczone

Kanada

Brazylia

Fairchild PT-26[edytuj | edytuj kod]

Była to ostateczna wersja samolotu z silnikiem Ranger L-440-7.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Mondey David, American Aircraft of World War II, London 2006
  • Taylor Michael J.H., Jane's Encyclopedia of Aviation Vol. 3, London 1989

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

PT-19A