Fairey Firefly

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fairey Firefly
Fairey Firefly
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Fairey Aviation Co. Ltd
Typ pokładowy samolot myśliwski i rozpoznawczy
Konstrukcja dolnopłat konstrukcji metalowej
Załoga 2 (pilot i obserwator)
Historia
Data oblotu 22 grudnia 1941
Lata produkcji 1943 - 1956
Wycofanie ze służby 1958
Dane techniczne
Napęd 1 × 12-cylindrowy silnik rzędowy Rolls-Royce Griffon IIB
Moc 1735 KM (1277 kW)
Wymiary
Rozpiętość 13,56 m
ze złożonymi skrzydłami: 4,88 m
Długość 11,47 m
Wysokość 4,74 m
Powierzchnia nośna 30,47 m²
Masa
Własna 4048 kg
Startowa 6481 kg
Osiągi
Prędkość maks. 513 km/h
Prędkość wznoszenia 9,7 m/s
Pułap 8840 m
Zasięg 2195 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
4 × działka Hispano-Suiza kal. 20 mm
8 × niekierowany pocisk rakietowy o masie 27,2 kg
2 × bomba o masie 226,5 kg lub,
2 × bomba o masie 453,6 kg (łączna masa bomb 900 kg)
Użytkownicy
Wielka Brytania
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Fairey Fireflyangielski pokładowy samolot myśliwski i rozpoznawczy, skonstruowany w 1941 roku w wytwórni Fairey Aviation Co. Ltd

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po zbudowaniu w wytwórni Fairey Aviation Co. Ltd. myśliwca pokładowego Fairey Fulmar w styczniu 1940 roku, przystąpiono do dalszych prac mających na celu uzyskanie lepszych osiągów. Sylwetkę samolotu zmodyfikowano oraz przystosowano do silnika rzędowego Rolls-Royce Griffon II o większej mocy. Ponadto samolot wyposażono w silniejsze uzbrojenie składające się z czterech działek kal. 20 mm, bomb i pocisków rakietowych. Prototyp tak zbudowanego dwumiejscowego samolotu myśliwsko-rozpoznawczego nazwano Fairey Firefly. Został on oblatany w dniu 22 grudnia 1941 roku. Podczas prób w locie prototyp potwierdził większość założeń konstruktorów, charakteryzował się dobrymi właściwościami pilotażowymi, a co szczególnie ważne, miał wystarczające osiągi.

Pod koniec 1942 roku prototyp przeszedł próby na pokładzie angielskiego lotniskowca HMS Illustrious, podczas których osiągnął prędkość maksymalną ponad 500 km/h. Również uzbrojenie zdało egzamin.

Po uzyskaniu zamówień złożonych przez lotnictwo brytyjskiej marynarki wojennej (Fleet Air Arm - FAA), 4 marca 1943 roku przystąpiono do produkcji seryjnej pierwszej wersji samolotu myśliwskiego Fairey Firefly F Mk I. Samoloty Firefly były produkowane w różnych wersjach i odmianach. W okresie II wojny światowej produkowano jeszcze wersje wyposażone w radar: FR – myśliwsko-rozpoznawcze i NF – myśliwców nocnych.

Produkcje seryjną samolotów zakończono 20 marca 1956 roku.

Wersje samolotu Fairey Firefly:

  • F Mk I – wersja podstawowa pokładowego samolotu myśliwskiego
  • F Mk IA – wersja podstawowa przystosowana do rozpoznania i wyposażona w radar ASH
  • NF Mk I – wersja myśliwca nocnego wyposażona w radar AI Mk 10
  • FR Mk I – wersja rozpoznawcza wyposażona w radar ASH
  • NF Mk II – wersja samolotu myśliwskiego nocnego, wyposażona w radar AI Mk 10
  • F Mk III – prototyp wyposażony w silnik Rolls-Royce Griffon 61
  • F Mk IV – wersja myśliwska wyposażona w silnik Rolls-Royce Griffon 74 o mocy 2100 KM
  • FR Mk IV – wersja rozpoznawcza wyposażona w silnik Rolls-Royce Griffon 74 o mocy 2100 KM
  • NF Mk 5 – wersja myśliwca nocnego
  • FR Mk 6 i AS 6 – wersje rozpoznawcze powojenne
  • oraz wersje treningowe tych samolotów oznaczone literą T oraz do holowania celów oznaczone TT

Łącznie w latach 1936 – 1956 wyprodukowano we wszystkich wersjach 1702 samoloty Fairey Firefly.

Użycie w lotnictwie[edytuj | edytuj kod]

Wersja Mk.5 w barwach lotnictwa kanadyjskiego

Pierwsze egzemplarze samolotów Fairey Firefly F Mk I otrzymał 1770 dywizjon FAA 1 października 1943 roku, a następnym dywizjonem był sformowany w dniu 1 lutego 1944 roku 1771 dywizjon. Dywizjon ten zaokrętowano na brytyjski lotniskowiec HMS Indefatigable, będącego unowocześnionym i zmodyfikowanym lotniskowcem klasy HMS Illustrious. Dywizjony te wzięły udział w operacji „Mascot” - tropienia niemieckiego pancernika „Tirpitz” na wodach Norwegii.

Po II wojnie światowej samoloty Firefly wzięły jeszcze udział w wojnie koreańskiej stacjonując na lotniskowcach brytyjskich i australijskich. Ostatecznie zostały wycofane ze służby liniowej w 1958 roku.

Samolot Fairey Firefly ze złożonymi skrzydłami

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot Fairey Firefly F Mk I był dwumiejscowym pokładowym samolotem myśliwskim, dolnopłatem o konstrukcji metalowej. Podwozie klasyczne – chowane w locie. Napęd silnik rzędowy, śmigło trójłopatowe.

W kadłubie za silnikiem mieściła się kabina pilota, za nią znajdował się zbiornik paliwa o pojemności 664 dm³, dalej kabina obserwatora, w której za fotelem we wnęce przewidziano miejsce dla kamery fotograficznej F.24. W każdym skrzydle, przy kadłubie, między krawędzią natarcia a przednim dźwigarem, wnętrze zajmował zbiornik paliwa o pojemności 104,5 dm³; na zewnątrz wnęk podwozia wmontowano działka. Pod każdym skrzydłem na zamkach można było podwieszać 1 bombę i 4 niekierowane pociski rakietowe. W połowie rozpiętości prawego skrzydła w krawędzi natarcia umieszczono kamerę fotograficzną G.45.