Fala Lewisa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Fala Lewisa to reakcja autonomicznego układu nerwowego polegająca na okresowej wazodilatacji. Opiera sie na zasadzie odruchu z aksonu. Fala Lewisa wyraża się okresowym, krótkotrwałym rozszerzeniu naczyń krwionośnych umożliwiający przepływ krwi do kończyn . Zwężenie naczyń ma na celu utrzymanie wewnętrznej temperatury ciała. Fala Lewisa jest powszechnie obserwowana u ludzi pracujących bez użycia rękawic. Ta wrodzona reakcja pomaga zachować odpowiednią temperaturę części dystalnych kończyny a jednocześnie zapobiega martwicy przy ekspozycji na zimno.
Nazwa fala Lewisa pochodzi od nazwiska Thomasa Lewisa, który opisał zjawisko po raz pierwszy w 1930 roku.