Fala Osborna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Fala Osborna - zmiana polegająca na uniesieniu odcinka ST elektrokardiogramu, występująca w przebiegu hipotermii. Zwykle przybiera postać niewielkiego uniesienia początkowej części odcinka ST[1].

Swoją nazwę zawdzięcza badaczowi efektów hipotermii na układ krążenia J.J. Osbornowi, który w 1953 prowadził badania nad wpływem hipotermii na układ krążenia i oddechowy[2]. Sam Osborn nazywał ją prądem uszkodzenia.

Fala Osborna może pojawiać się ponadto w następujących stanach chorobowych:

Fala Osborna występuje jedynie w czasie hipotermii, po przywróceniu prawidłowej temperatury zanika[3]. Mechanizm jej powstania jest nieznany.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. MerckManual
  2. M. Maruyama, Y. Kobayashi, E. Kodani, Y. Hirayama i inni. Osborn waves: history and significance.. „Indian Pacing Electrophysiol J”. 4 (1), s. 33-9, 2004. PMID 16943886. 
  3. Biblioteka EKG

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.