Fale alfa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Fale alfa – drgania fal elektromagnetycznych w zakresie częstotliwości 8–12 Hz wynikających z synchronicznej i spójnej aktywności elektrycznej komórek rozrusznikowych wzgórza.
Fale alfa są jednym z rodzajów fal mózgowych, które można wykryć przy pomocy elektroencefalografii (EEG) lub magnetoencefalografii (MEG). Stwierdzono, że pochodzą głównie z płatów potylicznych. Można je zarejestrować w stanie czuwania, u zrelaksowanej osoby z zamkniętymi oczami. Ich amplituda wynosi 10–100 μV.
Bibliografia [edytuj]
- M. A. B. Brazier: The Electrical Activity of the Nervous System. Londyn: Pitman, 1970.