Fale beta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rozlana czynność fal beta w zapisie EEG.
Czynność alfa w zapisie EEG

Fale beta – w elektroencefalografii czynność w zapisie EEG o częstotliwości większej niż 13 Hz. Czynność beta w prawidłowym elektroencefalogramie osoby dorosłej wykonanym typowo w czuwaniu przy zamkniętych oczach dominuje w okolicach czołowocentralnych, w odróżnieniu od czynności alfa, która dominuje w okolicach potylicznych. Czasami czynność beta występuje w sposób rozlany – nie tylko w okolicach czołowych, ale także potylicznych, czyli tam, gdzie fizjologicznie powinien być rytm alfa. Najczęściej ma to miejsce:

  • u osób przyjmujących niektóre leki, np. benzodiazepiny
  • po otwarciu oczu (tzw. reakcja zatrzymania)
  • w stanach zogniskowanej uwagi
  • w senności, zasypianiu, budzeniu się i śnie REM
  • w nadczynności tarczycy i niektórych innych zaburzeniach endokrynologicznych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michael J. Aminoff: Electrodiagnosis in clinical neurology. New York: Churchill Livingstone, 1999. ISBN 0-443-07549-2.
  • Geneza rytmu alfa na podstawie komputerowej analizy czynności EEG pacjentów z wrodzonymi wadami wzroku. W: Derkowski W, Kędzia A, Derkowska J.: Komputerowe wspomaganie badań naukowych. Wrocław: Wrocławskie Towarzystwo Naukowe, 2007, s. 313-318. ISBN 978-83-7374-050-1.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.