Fame (singel)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fame
Okładka
Singel Davida Bowiego
z albumu Young Americans
Wydany 18 sierpnia 1975
Format CD
Nagrywany The Power Plant
Gatunek blue-eyed soul
Długość 3:30
Wytwórnia RCA
Produkcja Harry Maslin
Singel po singlu

Fame (ang. "sława") to piosenka Davida Bowiego napisana wspólnie z Johnem Lennonem i gitarzystą Carlosem Alomarem, pochodząca z płyty Bowiego Young Americans. Był to pierwszy singel Bowiego, który dotarł na pierwsze miejsce listy przebojów magazynu Billboard (drugim i jak do tej pory ostatnim utworem Bowiego, który wszedł na sam szczyt Billboardu był utwór "Let's Dance" z płyty o tym samym tytule). Utwór zaliczany jest do stylu "blue-eyed soul".

Głównym autorem muzyki jest długoletni gitarzysta Bowiego Carlos Alomar, który oparł główny riff gitarowy na motywie zapożyczonym z piosenki "Foot Stompin'" zespołu The Flares.

Bowie, który był wielkim fanem Lennona, miał okazję spotkać się z nim w czasie tournée po Ameryce; piosenka "Fame" powstała w czasie ich wspólnego jam session.

Jak wiele piosenek Bowiego utwór ten zawiera elementy autoironiczne, może być on odbierany jako nieco złośliwy opis kariery Bowiego, który śpiewa o tym, jak pusta jest sława, jak potrafi zmienić człowieka. Dodaje przy tym: "wszystko czego potrzebowałeś pożyczyłeś od innych", co jest wyraźnym nawiązaniem do jego własnej kariery - Bowie uchodzi za "kameleona" rocka potrafiącego świetnie przystosowywać się do panujących mód i zręcznie zapożyczającego potrzebne mu pomysły i elementy stylu czy muzyki od innych wykonawców.

Utwór ten został uznany przez Rock and Roll Hall of Fame za jedną z piosenek, które ukształtowały rock.

W unowocześnionym remiksie techno piosenka pojawiła się na ścieżce dźwiękowej filmu Pretty Woman.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]