Fand

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

W mitologii celtyckiej, Fand była Królową Elfów i żoną Manannana. Została napadnięta przez trzech Fomorian, walczących o władzę nad Morzem Irlandzkim. Bohater Cúchulainn zgodził się jej bronić, ale pod warunkiem, że ona wyjdzie za niego. Zgodziła się (choć niechętnie), jednak gdy się spotkali, zakochali się w sobie nawzajem.

Manannan wiedział, że ich związek jest skazany na porażkę, bo Cúchulainn był śmiertelnikiem a Fand z rodu elfowego. Obecność Cúchulainna mogłaby zniszczyć elfy; Manannam skasował Fand z pamięci Cúchulainna, a jego - z jej.


Fand była pomniejszą boginią morza w mitologii celtyckiej; jej pierwowzorem było prawdopodobnie starożytne bóstwo z Wyspy Man. Wspólnie ze swoją siostrą o imieniu Liban, były boginiami przyjemności i zdrowia.