Fantyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Fantyna – bohaterka powieści Nędznicy Wiktora Hugo.

Biografia bohaterki[edytuj | edytuj kod]

Nie wiemy nic o rodzinie Fantyny, która wychowała się na ulicy w Montreuil-sur-Mer, zaś nawet imię zawdzięczała przypadkowemu przechodniowi. Jako nastolatka udała się do Paryża, gdzie najpierw pracowała w fabryce, następnie została utrzymanką wiecznego studenta, Feliksa Tholomyesa. Miała z nim córkę Eufrazję (Kozetę). Po dwóch latach Tholomyes porzucił ją samą z dzieckiem. Fantyna postanowiła wówczas udać się do rodzinnego miasta w nadziei na znalezienie pracy. Kozetę zostawiła pod opieką przypadkowo spotkanej rodziny Thenardier, nie chcąc, by wyszło na jaw jej nieślubne dziecko. Pracowała przez rok w fabryce mera miasta Madeleine'a, kiedy jej historia została odkryta. Wyrzucona z pracy, Fantyna imała się różnych niskopłatnych zajęć, sprzedała włosy i dwa zęby, a następnie została prostytutką, by móc nadal utrzymywać Kozetę. Poważnie zapadła na zdrowiu.

Została aresztowana przez inspektora Javerta po bójce z Bamatabois, zamożnym dandysem, który wrzucił jej śnieg za sukienkę. Za sprawą interwencji Madeleine'a nie trafiła jednak do więzienia, ale do szpitala. Mer miasta zaopiekował się nią i obiecał sprowadzić Kozetę do Montreuil, jak i umożliwić obydwu godne życie. W międzyczasie jednak wyszła na jaw jego prawdziwa tożsamość ("sprawa Champmathieu"). Został aresztowany przez Javerta przy łóżku Fantyny, która zmarła, doznawszy ciężkiego szoku. Pochowano ją, wbrew woli Madeleine'a, w zbiorowej mogile.

Inspiracje i rola bohaterki w utworze[edytuj | edytuj kod]

Wiktor Hugo wprowadził do Nędzników wątek Fantyny zainspirowany sytuacją, jaką widział na własne oczy – prostytutka, nachalnie zaczepiana przez bogatego mieszczanina, zaatakowała go i została zatrzymana przez policję. Wówczas pisarz uzyskał jej uwolnienie. Fantyna ma w powieści stanowić przykład osoby z natury dobrej, lecz deprawowanej przez społeczeństwo, a do ostatecznego moralnego upadku zmuszanej przez nędzę.

Postacią skonstruowaną podobnie jak Fantyna jest w powieści Rok dziewięćdziesiąty trzeci Michalina Flechard.

Musical[edytuj | edytuj kod]

W musicalu Les Misérables Claude'a-Michela Schönberga Fantyna jest jedną z głównych postaci, jej historia różni się nieznacznie od tej z książki. Pojawia się m.in. w finale musicalu, aby wraz z Eponiną zabrać Jeana Valjeana do nieba.

Piosenki[edytuj | edytuj kod]

  • Kiedy kończy się dzień
  • Wyśniłam sen
  • Miłe panie
  • Aresztowanie Fantyny
  • Podejdź tu (Śmierć Fantyny)"
  • Epilog

Obsada w musicalach[edytuj | edytuj kod]

Adaptacje filmowe[edytuj | edytuj kod]

W rolę Fantyny wcielały się, w kolejnych adaptacjach filmowych, m.in.:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • P. van Tieghem: Victor Hugo. Un génie sans frontières. Dictionnaire de sa vie et de son oeuvre. Paris: Librairie Larousse, 1985.