Farah Pahlawi
| Farah Pahlawi فرح پهلوی |
|
Cesarzowa Iranu |
|
| Okres panowania | od 1959 do 1979 |
| Poprzednik | Soraya Esfandiary Bachtiari |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Pahlawi |
| Urodzona | 14 października 1938 Teheran |
| Koronowana | 26 października 1967 |
| Ojciec | Sohrab Diba |
| Matka | Farideh Ghotbi |
| Dzieci | Cyrus Reza, Farahnaz, Ali Reza, Leila |
| Odznaczenia | |
Farah Pahlawi (pers. فرح پهلوی, z domu Farah Diba, pers. فرح دیبا, ur. 14 października 1938 w Teheranie) – trzecia żona[1] ostatniego szacha Iranu Mohammada Rezy Pahlawiego. 26 października 1967 została przez szacha koronowana na władczynię (szachbanu) Iranu jako pierwsza kobieta w ciągu dwu i pół tysiąca lat historii perskiej monarchii. Szach podkreślił w ten sposób wagę dążeń do emancypacji irańskich kobiet.
W czasie swoich rządów u boku męża odpowiedzialna była za sprawy związane z pielęgnowaniem irańskiej kultury, dążeniem do równouprawnienia kobiet w Iranie, ochroną środowiska, opieką zdrowotną i rozwojem krajowej małej przedsiębiorczości. Dużo podróżowała po kraju, żeby lepiej poznać swój naród. Po obaleniu szacha przez ajatollaha Chomeiniego w 1979 wraz z mężem opuściła Iran. Obecnie zajmuje się pracą dla UNESCO oraz działalnością charytatywną.
W Iranie jest symbolem kobiet walczących o prawa obywatelskie. Napisała autobiografię wydaną w Polsce w tłumaczeniu Marty Eloy Cichockiej pod tytułem: Wspomnienia. Z miłości do mojego króla[2].
Uniwersytet Warszawski przyznał jej 25 sierpnia 1977 tytuł doktora honoris causa w dziedzinie historii sztuki[3].
Na wniosek dzieci została Kawalerem Orderu Uśmiechu.
[edytuj] Odznaczenia
- 1959 Wielka Dama Orderu Plejad (Iran)
- 1960 Królewski Order Serafinów (Szwecja)
- 1963 Order Słonia (Dania)
-
- Krzyż Wielki Orderu Lwa Niderlandzkiego (Holandia)
- Krzyż Wielki Legii Honorowej
- 1964 Krzyż Wielki Orderu Królowej Saby (Etiopia)
-
- Order Leopolda I klasy z kollaną (Belgia)
- 1965 Krzyż Wielki Orderu św. Olafa Norwegia
-
- Wielka Gwiazda Orderu Niepodległości Królestwa Tunezji
- Wielka Kollana Orderu Krzyża Południa (Brazylia)
- Kollana Orderu Wyzwoliciela San Martina (Argentyna)
- 1966 Order Jugosłowiańskiej Gwiazdy I klasy
-
- Odznaka Honorowa za Zasługi dla Republiki Austrii – Wielki Krzyż I klasy (Großes Goldenes Ehrenzeichen am Bande für Verdienste um die Republik Österreich)
- 1967 Stopień Specjalny Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec
-
- Order Aryamehr (Nešâne Āryāmehr)[4] (Iran)
- 1968 Order Drogocennej Korony I klasy (Japonia)
-
- Wielki Komandor Orderu Korony Malezji (Seri Setia Mahkota Malaysia)
- Order Domu Królewskiego Chakri (มหาจักรีบรมราชวงศ์) (Tajlandia)
- 1974 Kawaler Krzyża Wielkiego Udekorowany Wielką Wstęgą Orderu Zasługi Republiki Włoskiej
- 1975 Krzyż Wielki Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania)
- Order Uśmiechu
Przypisy
- ↑ Pierwsze małżeństwo szacha zostało rozwiązane z powodu braku męskiego potomka, drugie - z powodu braku dzieci w ogóle.
- ↑ Farah Pahlawi, Wspomnienia • Z miłości do mojego króla, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2004, ISBN 83-08-03571-X
- ↑ Doktoraty HC. uw.edu.pl. [dostęp 21 lutego 2011].
- ↑ Order Aryamehr jest widoczny na fotografii Farah Pahlawi, zamieszczonej w infoboksie.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Żony władców Persji
- Dynastia Pahlawi
- Cesarzowe
- Odznaczeni Królewskim Orderem Serafinów
- Odznaczeni Orderem Słonia
- Odznaczeni Orderem Lwa Niderlandzkiego
- Odznaczeni Krzyżem Wielkim Legii Honorowej
- Odznaczeni Orderem Leopolda (Belgia)
- Odznaczeni Orderem Krzyża Południa
- Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii
- Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec
- Odznaczeni Orderem Drogocennej Korony
- Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej
- Odznaczeni Orderem Izabeli Katolickiej
- Odznaczeni Orderem Domowym Chakri
- Odznaczeni Orderem Uśmiechu
- Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego
- Urodzeni w 1938