Faraon (powieść)

Z Wikipedii

Faraon – powieść Bolesława Prusa. Rozpoczęta w 1894 roku, ukończona została 2 maja 1895 roku o godzinie 15^{[potrzebne źródło]}. Drukowana w odcinkach w "Tygodniku Ilustrowanym" od roku 1895 do 1896.

Jest to powieść historyczna, w której głównym wątkiem jest walka o władzę faraona Ramzesa XIII (właściwie ostatnim z Ramessydów był Ramzes XI) z kapłanami. Wydarzenia toczą się w XI w. p.n.e. w Egipcie za panowanie XX dynastii faraonów. Jedyną postacią historyczną w utworze jest Herhor, właściwie Si-Amon HeriHor.

Do napisania powieści przez Prusa przyczyniły się między innymi^{[potrzebne źródło]}:

• poglądy Prusa o cywilizacji i państwie,
• prywatne zainteresowania autora Egiptem,
• polemika z H. Sienkiewiczem,
• liczne prace historyczne o Egipcie,
• budowa kanału Sueskiego (ukończona ćwierć wieku wcześniej w 1869 r.),
• doznania Prusa przy zwiedzaniu kopalni soli w Wieliczce (1878 r. — prawzoru dla "Labiryntu" wraz z opisem Herodota) i oglądaniu zaćmienia słońca w Mławie (1887 r.),
• obserwowane przez Prusa w 1893 r. seanse spirytualistyczne, prowadzone przez medium włoską Eusapię Palladino,
• badania archeologiczne Heinricha Schliemanna w Troi w latach 1871-94;
• opublikowana w 1888 r. nowelka Prusa Z legend dawnego Egiptu, stanowiąca wstępny szkic do Faraona; nowelka ta z kolei wzięła swe natchnienie m.in. z losów cesarzy niemieckich Wilhelma I i jego następcy Fryderyka III.

[edytuj] Zobacz też

• Faraon - ekranizacja powieści.