Farbownik lazurowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Farbownik lazurowy
Anchusa azurea flor.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad astrowych
Rodzina ogórecznikowate
Rodzaj farbownik
Gatunek farbownik lazurowy
Nazwa systematyczna
Anchusa azurea Mill.
Gard. dict. ed. 8: Anchusa no. 9. 1768
Synonimy

A. italica Retz

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Farbownik lazurowy (Anchusa azurea Mill.) – gatunek byliny z rodziny ogórecznikowatych. W naturze występuje w rejonie Morza Śródziemnego i Czarnego: w południowej, środkowej (Węgry) i wschodniej Europie, na Wyspach Kanaryjskich, Maderze, oraz w zachodniej, środkowej Azji i na Kaukazie[2]. W Polsce występuje jedynie jako efemerofit[3].

Morfolologia i biologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina o wysokości do 1-1,2 m i szerokości do 60 cm[4]. Pędy i liście szorstko owłosione. Kwitnie wczesnym latem. Ma rozgałęzione kwiatostany ciemnoniebieskich kwiatów z białym oczkiem. Roślina miododajna.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na ładny kolor kwiatów i obfite kwitnienie jest w niektórych krajach uprawiana jako roślina ozdobna[4]. Może być uprawiana również w Polsce, jest bowiem całkowicie mrozoodporna (nadaje się do stref 3-9)[4]. Uprawia się kilka odmian, np. `Morning Glory` o kwiatach intensywnie niebieskich, `Opal` o kwiatach jasnoniebieskich, `Loddon Royalist` o kwiatach ciemnoniebieskich[4]. Nadaje się do ogródków skalnych na obwódki rabat. Lubi miejsca słoneczne, głęboką, żyzną i przepuszczalną glebę[4]. Najłatwiej jest rozmnażać ją przez podział.

Pokrój

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-22].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-26].
  3. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Vascular Plants of Poland - A Checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 1995. ISBN 83-85444-38-6.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.