Farbownik lazurowy
| Farbownik lazurowy | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | klad astrowych |
| Rodzina | ogórecznikowate |
| Rodzaj | farbownik |
| Gatunek | farbownik lazurowy |
| Nazwa systematyczna | |
| Anchusa azurea Mill. Gard. dict. ed. 8: Anchusa no. 9. 1768 |
|
| Synonimy | |
|
A. italica Retz |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Farbownik lazurowy (Anchusa azurea Mill.) – gatunek byliny z rodziny ogórecznikowatych. W naturze występuje w rejonie Morza Śródziemnego i Czarnego: w południowej, środkowej (Węgry) i wschodniej Europie, na Wyspach Kanaryjskich, Maderze, oraz w zachodniej, środkowej Azji i na Kaukazie[2]. W Polsce występuje jedynie jako efemerofit[3].
Morfolologia i biologia [edytuj]
Bylina o wysokości do 1-1,2 m i szerokości do 60 cm[4]. Pędy i liście szorstko owłosione. Kwitnie wczesnym latem. Ma rozgałęzione kwiatostany ciemnoniebieskich kwiatów z białym oczkiem. Roślina miododajna.
Zastosowanie [edytuj]
Ze względu na ładny kolor kwiatów i obfite kwitnienie jest w niektórych krajach uprawiana jako roślina ozdobna[4]. Może być uprawiana również w Polsce, jest bowiem całkowicie mrozoodporna (nadaje się do stref 3-9)[4]. Uprawia się kilka odmian, np. `Morning Glory` o kwiatach intensywnie niebieskich, `Opal` o kwiatach jasnoniebieskich, `Loddon Royalist` o kwiatach ciemnoniebieskich[4]. Nadaje się do ogródków skalnych na obwódki rabat. Lubi miejsca słoneczne, głęboką, żyzną i przepuszczalną glebę[4]. Najłatwiej jest rozmnażać ją przez podział.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-22].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-03-26].
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Vascular Plants of Poland - A Checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 1995. ISBN 83-85444-38-6.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.
