Faustus Korneliusz Sulla Feliks

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy prawnuka Marka Antoniusza. Zobacz też: Faustus Korneliusz Sulla Feliks (konsul 31 n.e.).

Faustus Cornelius Sulla Felix (ur. 22 n.e. - zm. 62 n.e.) – jeden z mniej znanych przedstawicieli dynastii julijsko-klaudyjskiej, potomek dyktatora Sulli. Prawnuk Marka Antoniusza i Oktawii, siostry cesarza Augusta. Brat przyrodni, po tej samej matce, cesarzowej Messaliny.

Wywód przodków[edytuj | edytuj kod]

4. Lucjusz Korneliusz Sulla Feliks      
    2. Faustus Korneliusz Sulla Feliks
5. N.N.        
      1. Faustus Korneliusz Sulla Feliks
6. Lucjusz Domicjusz Ahenobarbus    
    3. Domicja Lepida    
7. Antonia Starsza      
 

W 47 n.e. jego kuzyn, cesarz Klaudiusz, zaaranżował ślub Faustusa ze swoją córką Klaudią Antonią. Mieli jednego syna, który zmarł przed ukończeniem drugiego roku życia. Faustus Sulla był konsulem w 52 n.e. W 58 były niewolnik pałacowy fałszywie oskarżył go o spiskowanie przeciwko cesarzowi Neronowi. Faustus został uznany przez Nerona za winnego, wygnany i uwięziony w Massilii (dzisiejszej Marsylii). W 62 n.e. Ofoniusz Tygellinus, minister i faworyt Nerona, wysłał siepaczy, którzy zamordowali Sullę w czasie obiadu i ucięli mu głowę. Głowę wysłano do Rzymu, do pałacu. Neron, który nie lubił i obawiał się Sulli, naśmiewał się z jego głowy. Wg Tacyta Sulla miał bojaźliwy i podły charakter i był niezdolny do spiskowania przeciw Neronowi.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]