Faxian
| Faxian | |
| Chińskie nazwisko i imię | |
| Hanyu pinyin | Fǎxiǎn |
| Wade-Giles | Fa-hsien |
| Zn. tradycyjne | 法顯 |
| Zn. uproszczone | 法显 |
Faxian (ur. ok. 337, zm. 422) (kor. Pǒphyǒn (법현); jap. Hōkken ( ); wiet. Pháp Hiển) – buddysta chiński, słynny ze swoich pielgrzymek.
Urodził się w Wuyang w prow. Shanxi w rodzinie Gōng (龔).
W latach 399–413, po opuszczeniu Luoyangu poprzez Dunhuang, Chotan i Himalaje dotarł do Indii, które były wówczas pod panowaniem dynastii Guptów. Odwiedził m.in. Benares, Gandhārę, Bodhgayę, Magadhę i Patnę. Był także w Turkiestanie i Afganistanie – wówczas wielkich centrach buddyzmu. Z Bengalu udał się na Sri Lankę (414 r.), gdzie tak jak i dziś panowała theravāda. Przebywał w tym kraju 2 lata. Dotarł także na Jawę, która nie była jeszcze wówczas buddyjska. Odwiedził 30 krajów. Do Chin przywiózł kilka wersji Vinayapitaki (mahāsānghików, sarvāstivādinów i mahiśāsaków).
Podczas jego pielgrzymki buddyzm w Indiach był w pełni rozkwitu, chociaż już rysowały się pewne oznaki rozkładu.
Na życzenie Kumarajīvy pozostawił po sobie spisane cenne zapiski z podróży Uwagi o buddyjskich królestwach (chin. Foguoji). Są one najważniejszym źródłem informacji o historii i kulturze Indii jak i buddyzmie w IV i V wieku.
Razem z Buddhabhadrą przetłumaczył sutrę Mahaparanirwany i Winajapitakę.
Zmarł w klasztorze Xin w Jingzhou.
Bibliografia [edytuj]
- Red. Stephan Schuhmacher, Gert Woerner. The Encyclopedia of Eastern Philosophy and Religion. Shambala, Boston, 1989. ISBN 0-87773-433-X
- Kenneth Ch'en. Buddhism in China. A Historical Survey. Princeton University Press. Princeton, 1973. ISBN 0-691-00015-8
- Anukul Chandra Banerjee, Studies in Chinese Buddhism. Firma KLM (P) Ltd., Kalkuta, 1977.
