Federal Open Market Committee

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Posiedzenie Federal Open Market Committee w Waszyngtonie

Federal Open Market Committee, FOMCFederalny Komitet do spraw Operacji Otwartego Rynku , jest to organ odpowiedzialny za kształtowanie polityki pieniężnej, nadzór nad operacjami otwartego rynku w USA oraz ustalający docelowe poziomy podaży pieniądza. Jego cele realizowane są przez Banki Rezerw Federalnych, w tym zwłaszcza przez nowojorski bank SRF (znajduje się tu Biuro ds. Operacji Otwartego Rynku, które zajmuje się kupnem i sprzedażą obligacji rządowych). Ponieważ jego zebrania są jedyną okazją do wspólnego spotkania członków Rady Gubernatorów i prezesów wszystkich banków SRF, de facto tu zapadają też decyzje dotyczące stopy dyskontowej – oficjalnie regulowanej przez Radę Dyrektorów każdego z banków SRF, jak też wysokości rezerw obowiązkowych utrzymywanych przez banki, a ustalanych przez Radę Gubernatorów[1].

Komitet składa się z dwunastu członków - siedmiu z nich stanowią powoływani przez prezydenta za zgoda Senatu członkowie Rady Gubernatorów SRF, natomiast pięciu pozostałych to prezesi banków SRF z prawem do oddania głosu (poza prezesem nowojorskiego banku SRF, który ma zagwarantowany stały mandat przysługuje ono im rotacyjnie). Prezesi banków SRF bez prawa do oddania głosu również uczestniczą w posiedzeniach i biorą udział w debacie. Decyzje w Komitecie zapadają większością głosów, każdemu z głosujących członków przysługuje jeden głos. W razie równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego FOMC (którym co roku wybierany zostaje przewodniczący Rady Gubernatorów SRF).

Zgodnie z ustawą o Rezerwie Federalnej członkowie Komitetu mają obowiązek co najmniej czterokrotnego zebrania się w ciągu roku, w praktyce spotkania odbywają się nieregularnie co ok. 6 tygodni.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Komitet został utworzony nowelą ustawy o Rezerwie Federalnej (Banking Act vel Glass–Steagall Act 1933). Pierwotnie w jego skład wchodzili reprezentanci wszystkich 12 banków RF, natomiast członkowie Zarządu Rezerwy Federalnej (obecnie Rady Gubernatorów) nie mieli prawa głosu w FOMC w zakresie polityki monetarnej[2]. Zostało ono im przyznane w ustawie Banking Act 1935.

Przypisy

  1. Wojciech Kwiatkowski; System Rezerwy Federalnej, Wyd. Naukowe Scholar, Warszawa 2014, s. 105.
  2. W. Kwiatkowski; System Rezerwy Federalnej, Wyd. Naukowe Scholar, Warszawa 2014, s. 64-65 i 68.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]