Feldflieger Abteilung

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Feldflieger Abteilung (FFA) – jednostki liniowe lotnictwa niemieckiego Luftstreitkräfte na początku I wojny światowej.

W momencie rozpoczęcia I wojny światowej w sierpniu 1914 lotnictwo niemieckie było w pierwszej fazie organizacji. Istniały 33 jednostki FFA (30 pruskich oraz 3 bawarskie) przydzielone po jednej do każdego z ośmiu dowództw armii oraz po jednej do każdego z 25 korpusów armijnych. Każda jednostka składała się z 6 dwumiejscowych samolotów. Ich rola polegała na rozpoznaniu stanowisk nieprzyjaciela oraz przewożeniu rozkazów pomiędzy jednostkami.

Do końca marca 1915 roku ilość jednostek lotniczych FFA została zwiększona do 72. W związku ze zmianami zachodzącymi w lotnictwie pojawiły się także pierwsze wyspecjalizowane jednostki bombowe (Kampfstaffel Kasta) oraz w kilka miesięcy później myśliwskie (Jagdstaffel Jasta).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • G. van Wyngarden Early German Aces of World War 1 Osprey Publishing, Oxford 2006, ISBN: 1-84176-997-5