Felicjan Szczęsny Kowarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Felicjan Szczęsny Kowarski (ur. 1890 w Starosielcach koło Białegostoku, zm. 1948 w Konstancinie pod Warszawą) – polski malarz, rzeźbiarz, pedagog.

Członek ugrupowań artystycznych Rytm, Pryzmat i Jednoróg.

W latach 1902-1908 uczył się malarstwa w szkole artystycznej Odesskiego Towarzystwa Sztuk Pięknych, następnie studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu (1910-1918). 1920 powrócił do Polski. Początkowo zamieszkał w Toruniu. W latach 1923-1929 był profesorem malarstwa dekoracyjnego i monumentalnego Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, od 1930 był profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

Cechą malarstwa Kowarskiego jest monumentalizm formy. Oprócz malarstwa sztalugowego uprawiał malarstwo ścienne, w tym zespół plafonów na zamku wawelskim. Pod koniec życia zajmował się też rzeźbą. Krytycy sztuki dostrzegają w malarstwie Kowarskiego wpływy rosyjskiej grupy Świat Sztuki. 1928 uczestniczył w tworzeniu polichromii Rynku Starego Miasta w Warszawie (kamienice Gizów i Dzianotów).

W okresie okupacji przebywał w Skierniewicach. W okresie powojennym kontynuował działalność pedagogiczną w warszawskiej ASP. Zachowując indywidualny styl malarstwa, stworzył kilka obrazów o tematyce społeczno-politycznej, jak „Proletariatczycy” (1948, w zbiorach warszawskiego Muzeum Narodowego).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jolanta Chrzanowska-Pieńkos: Leksykon sztuki polskiej XX wieku, Wydawnictwo Kurpisz, ISBN 83-86600-48-9
  • Mieczysław Wallis: Sztuka polska dwudziestolecia, Arkady, Warszawa 1959