Feliks Błaszkiewicz
| Feliks Błaszkiewicz | |
 |
|
 porucznik pilot |
|
| Data i miejsce urodzenia | 1893 Sambor, Austro-Węgry |
| Data i miejsce śmierci | 4 lutego 1920 Tarnopol, Polska |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1915–1918 (C.K. Armia) 1918–1920 (WP) |
| Główne wojny i bitwy | I wojna światowa, wojna polsko-ukraińska |
| Odznaczenia | |
 |
|
Feliks Błaszkiewicz (ur. 1893 w Samborze, zginął 4 lutego 1920) – porucznik pilot Wojska Polskiego.
Ukończył szkołę średnią w rodzinnym Samborze. Około 1910 rozpoczął studia na Politechnice Lwowskiej. Po wybuchu I wojny światowej, w 1915 powołany do Cesarskiej i Królewskiej Armii. W czasie wojny został skierowany do szkoły obserwatorów i pilotów wojennych, którą ukończył w 1916. Skierowany na front zostaje ranny. Leczył się w Samborze.
Po wybuchu wojny z Ukraińcami przedostaje się do wojsk polskich. Skierowany do lotnictwa od maja 1919 roku służy w 6 Eskadry Wywiadowczej w Tarnopolu.
4 lutego 1920 pełniąc misję wywiadowczą nad frontem polsko-bolszewickim zostaje zestrzelony wraz ze swoim towarzyszem kapitanem pilotem Kazimierzem Swoszowskim.
Pośmiertnie za wybitne zasługi dla lotnictwa polskiego został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari i Polową Odznaką Obserwatora.
