Feng Menglong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Feng.
Feng Menglong
Chińskie nazwisko i imię
Hanyu pinyin Féng Mènglóng
Wade-Giles Feng Meng-lung
Zn. tradycyjne 馮夢龍
Zn. uproszczone 冯梦龙

Feng Menglong (ur. 1574 w Changzhou w prow. Jiangsu, zm. 1645) – chiński poeta, historyk i pisarz z czasów późnej dynastii Ming.

Pisał w języku potocznym; większość jego prac to ówczesna literatura "popularna", której był zapalonym i niestrudzonym kolekcjonerem, redaktorem i propagatorem (mimo, że nie była ono wysoko ceniona przez konfucjańskie elity): edycje i kompilacje historii, powieści, almanachów itp.. Jego najbardziej znane powieści to Pingyao Zhuan (Rewolta Maga) i Dongzhou Lieguo Zhi (Dzieje Królestw Walczących Wschodniej Epoki Zhou); w 1620 wydał Gujin Xiaoshuo (Stare i nowe opowiadania); zbiór ten, pod zmienionym tytułem Yushi mingyan ("Jasne pouczenia dla nauczaniu świata") wraz ze zbiorami Jingshi tongyan ("Pospolite pouczenia dla ostrzeżenia świata", 1624) i Xingshi hengyan ("Ciągłe pouczenia dla obudzenia świata", 1627) tworzą razem cykl Sanyan ("Trzy pouczenia"), uznawany za jego najważniejsze dzieło. Oprócz tego był redaktorem dramatów, a także wydał kolekcję anegdot i dowcipów.

Był zwolennikiem szkoły filozoficznej Wang Yangminga, a w szczególności jego następcy Li Zhi, który podkreślał wagę wyrażania ludzkich uczuć i zachowań w literaturze.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Victor H. Mair: The shorter Columbia anthology of traditional Chinese literature. New York: Columbia University Press, 2000, s. 285. ISBN 0-231-11999-2.
  • David L. Rolston: Traditional Chinese fiction and fiction commentary : reading and writing between the line. Stanford, Calif.: Stanford University Press, 1997, s. 270-273. ISBN 0-8047-2720-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]