Ferdynand, książę Brunszwiku-Wolfenbüttel
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ferdynand, książę Brunszwiku-Wolfenbüttel (niem. Ferdinand von Braunschweig-Wolfenbüttel), (ur. 12 stycznia 1721 – zm. 3 lipca 1792) – książę Brunszwik-Wolfenbüttel-Bevern, feldmarszałek pruski, kawaler Orderu Podwiązki.
Był czwartym synem Ferdynanda Alberta II, księcia Brunszwiku-Lüneburg. Brał udział w wojnach śląskich w szeregach armii pruskiej. Blisko związany z Fryderykiem II Wielkim. W czasie wojny siedmioletniej uczestniczył w bitwie pod Rossbach i Lowosicami. Mianowany dowódcą armii Hanoweru. W 1758 pobił Francuzów w bitwie pod Krefeld, pokonany w w bitwie pod Bergen w 1759. Zwyciężył m. in. w bitwach pod Minden, Vellinghausen, Wilhelmstahl i Warburgiem.
Należał do wolnomularstwa, był Wielkim Mistrzem Ścisłej Obserwy.
Bibliografia [edytuj]
- Wolfgang Hardtwig, Genossenschaft, Sekte, Verein in Deutschland, Band I, München, 1997
- Ernst Graf zur Lippe: Ferdinand, Prinz von Braunschweig-Wolfenbüttel. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 6, Duncker & Humblot, Leipzig 1877, s. 682–690.
- Ferdinand of Brunswick