Ferdynand III Święty
| Święty | |
| Ferdynand III Kastylijski OFS | |
| Fernando III El Santo | |
| król | |
 Św. Ferdynand III, mal. Bartolomé Esteban Murillo |
|
| Data urodzenia | 1199 Zamora |
| Data śmierci | 30 maja 1252 Sewilla |
| Kościół/ wyznanie |
katolicki |
| Data beatyfikacji | 31 maja 1655 przez Aleksandra VII |
| Data kanonizacji | 1671 przez Klemensa X |
| Wspomnienie | 30 maja |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
| Ferdynand III Święty król Kastylii i Leónu |
|
| Król Kastylii | |
| Okres panowania | od 1217 do 1230 |
| Poprzednik | Henryk I Kastylijski |
| Następca | Kastylia i León |
| Król Leónu | |
| Okres panowania | od 1230 do 1230 |
| Poprzednik | Alfons IX |
| Następca | Kastylia i León |
| Król Kastylii i Leónu | |
| Okres panowania | od 1230 do 1252 |
| Poprzednik | nowy tytuł |
| Następca | Alfons X Mądry |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | burgundzka |
| Urodzony | 1199 Zamora |
| Zmarł | 30 maja 1252 Sewilla |
| Ojciec | Alfons IX |
| Matka | Berengaria Kastylijska |
| Żona | Elżbieta Hohenstauf Joanna Dammartin |
| Dzieci | Alfons X Mądry Fadryk Ferdynand Eleonora Berenguela Henryk Filip Sancho Jan Manuel Maria Ferdynand Eleonora Ludwika Jimeno Jan |
Ferdynand III Święty, również Ferdynand III Kastylijski, hiszp. Fernando III El Santo (ur. 1199 w Zamora, zm. 30 maja 1252 w Sewilli) – król Kastylii w latach 1217-1230 oraz Kastylii i Leónu w latach 1230-1252, tercjarz franciszkański[1], święty Kościoła katolickiego. Był synem króla Leónu Alfonsa IX i Berengarii Kastylijskiej[2].
Po śmierci króla Kastylii Henryka I w 1217 władczynią tego państwa została matka Ferdynanda, Berengaria. Zrzekła się ona szybko władzy w państwie na rzecz swojego syna, który jeszcze tego samego roku został koronowany w Valladolid na króla Kastylii. W 1219 Ferdynand ożenił się z Elżbietą, córką króla Filipa Szwabskiego i Ireny Angeliny.
Para miała 10 dzieci:
- Alfonsa X Mądrego, króla Kastylii,
- Fadryka,
- Ferdynanda (1225–1243/1248),
- Eleonorę (ur. 1227 - zm. w dzieciństwie),
- Berenguelę (1228–1288/1289), zakonnicę w Las Huelgas,
- Henryka,
- Filipa (1231–1274),
- Sancha, arcybiskupa Toledo i Sewilli (1233–1261),
- Jana Manuela, pana Villena,
- Marię (zm. w dzieciństwie w listopadzie 1235).
Po śmierci ojca Alfonsa IX w 1230 Ferdynand, dzięki zabiegom swojej matki oraz poparciu hierarchii kościelnej i możnych, został koronowany na króla Leónu, co zapoczątkowało trwałą unię tych dwóch królestw, a władcy nowego państwa tytułowali się od tego czasu królami Kastylii i Leónu.
Po śmierci pierwszej żony Ferdynand ożenił się po raz drugi w 1235 z Joanną Dammartin, hrabiną Ponthieu, z którą miał 5 dzieci:
- Ferdynanda, hrabiego Aumale (1239–1269),
- Eleonorę, żonę Edwarda I - króla Anglii,
- Ludwika (1243–1269),
- Jimeno (1244 - zm. w dzieciństwie i pochowanego w Toledo,
- Jana (1245 - zm. w dzieciństwie i pochowanego w Kordobie.
Cały okres jego panowania to nieustanna walka z Maurami. Był to szczytowy okres rekonkwisty. W 1233 zdobył Úbedę, w 1236 - Kordobę, w 1243 przyłączył do swojego królestwa Murcję, w 1245 - Jaén, a w 1248 - Sewillę. W tym też roku zmusił muzułmańskiego króla Grenady do hołdu wasalnego. W 1249 zdobył Kadyks. Jego sukcesy na polu militarnym przyczyniły się do nadania mu przez potomnych przydomka „Zdobywca Andaluzji”.
W polityce wewnętrznej odniósł również liczne sukcesy. Po zdobyciu Sewilli do tego miasta przeniósł stolicę swojego państwa. Utworzył radę królewską złożoną z 12 zaufanych doradców. Posiadł duże zasługi na polu prawodawstwa, w tym zapoczątkował prace nad kodeksem, które ukończył syn Alfons. Popierł rozwój nauki i sztuki, był hojnym sponsorem uniwersytetów w Salamance, Walencji i Valladolid.
Zmarł podczas przygotowań do ekspedycji przeciwko północnoafrykańskim Arabom. Jego ciało spoczęło w grobowcu w katedrze sewilskiej, w odrębnej kaplicy królewskiej.
31 maja 1655 jego kult zatwierdził papież Aleksander VII. Kanonizowany został przez papieża Klemensa X w 1671 roku[2] i tym samym stał się pierwszym królem hiszpańskim wyniesionym na ołtarze.
Zobacz też[edytuj]
Przypisy
- ↑ Lázaro Iriarte OFMCap, Józef Salezy Kafel OFMCap, Andrzej Józef Zębik OFMCap, Krystyna Kuklińska OSC: Historia franciszkanizmu. Kraków: Bracia Mniejsi Kapucyni, 1998, s. 566. ISBN 83-910410-0-X.
- ↑ 2,0 2,1 Saint Ferdinand III of Castille (ang.). Patron Saints Index: SQPN.com. [dostęp 2012-05-03].
Bibliografia[edytuj]
- Ferdynand III, król Kastylii i Leónu.. DEON.pl z inicjatywy SJ i Wydawnictwa WAM. [dostęp 2012-05-03].
| Poprzednik Berengaria |
 |
Król Kastylii 1217-1230 |
|
Następca Kastylia i León |
| Poprzednik Alfons IX |
 |
król Leónu 1230 |
|
Następca Kastylia i León |
| Poprzednik nowy tytuł |
|
król Kastylii i Leónu 1230-1252 |
|
Następca Alfons X Mądry |
