Fermentacja octowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Fermentacja octowabiochemiczny proces powstawania kwasu octowego z alkoholu etylowego w rozcieńczonym roztworze wodnym z udziałem bakterii. Nie jest procesem właściwej fermentacji (zachodzi w warunkach tlenowych) i jest zaliczana do pseudofermentacji.

Reakcja fermentacji octowej[edytuj | edytuj kod]

Fermentacja octowa.svg

Pod wpływem enzymów wytwarzanych przez bakterie octowe etanol utlenia się z wykorzystaniem tlenu z powietrza do kwasu octowego z wydzieleniem wody.

Charakterystyka bakterii octowych[edytuj | edytuj kod]

  • należą do rodzaju Acetobacter
  • mają kształt krótkich pałeczek i mogą występować pojedynczo, po dwie lub w łańcuszkach
  • są ścisłymi tlenowcami, mogą na powierzchni pożywki tworzyć kożuszek
  • nie mają wysokich wymagań odżywczych
  • mezofilami
  • mają zdolność utleniania alkoholu etylowego do kwasu octowego, co wykorzystywane jest w przemyśle do produkcji octu
  • nie wytwarzają przetrwalników

Produkcja octu na skalę przemysłową[edytuj | edytuj kod]

Przy produkcji octu spirytusowego wykorzystuje się m.in. metodę Schützenbacha (od nazwiska odkrywcy Johanna Sebastiana Schützenbacha). Polega ona na stworzeniu możliwie największej powierzchni, na której następuje utlenianie alkoholu. Powierzchnię tę stanowią wióry bukowe, nasycone 6% octem, z którym wprowadzane są bakterie octowe. Następnie zwilża się je rozcieńczonym spirytusem. Jako naczyń fermentacyjnych używa się specjalnych aparatów drewnianych, tzw. stojaków lub generatorów. Najnowsze metody polegają na bezpośrednim napowietrzaniu roztworu alkoholu zawierającego bakterie, bez użycia wiórów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]