Fernando Hierro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fernando Hierro
Fernando Hierro 2008.jpg
Imię i nazwisko Fernando Ruiz Hierro
Data i miejsce
urodzenia
23 marca 1968
Vélez-Málaga, Hiszpania
Pozycja środkowy obrońca, pomocnik
Wzrost 188 cm
Masa ciała 84 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1987–1989
1989–2003
2003–2004
2004–2005
Real Valladolid
Real Madryt
Al-Rayyan
Bolton Wanderers
57 (0)
439 (102)
19 (3)
29 (1)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1989–2002  Hiszpania 89 (29)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2014– Real Madryt (asystent trenera)

Fernando Hierro (ur. 23 marca 1968 roku w Vélez-Málaga) – były hiszpański piłkarz występujący na pozycji środkowego obrońcy, chociaż zdarzało mu się także grywać jako defensywny pomocnik. Były dyrektor sportowy Hiszpańskiej Federacji Piłkarskiej. Obecnie jest drugim trenerem Realu Madryt. Zastąpił na stanowisku Zinedine'a Zidane'a.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Fernando Hierro zawodową karierę rozpoczynał w 1987 roku w Realu Valladolid. W Primera División zadebiutował w wygranym 1:0 meczu z Espanyolem Barcelona, pierwszego gola dla swojego zespołu uzyskał natomiast 27 marca 1988 w pojedynku z RCD Mallorca. W trakcie dwóch sezonów spędzonych w Valladolid Hierro rozegrał 57 ligowych spotkań i w 1989 roku razem z zespołem dotarł do finału Pucharu Króla.

Latem 1989 roku Hierro za rekordową wówczas sumę 135 milionów peset odszedł do Realu Madryt, mimo iż wcześniej był bliski przejścia do Atlético Madryt. W ekipie "Królewskich" hiszpański zawodnik ligowy debiut zaliczył 3 września, a Real wygrał wówczas ze Sportingiem Gijón 2:0. W debiutanckim sezonie w barwach madryckiej drużyny Hierro strzelił siedem goli w 37 występach i sięgnął po tytuł mistrza Hiszpanii. Podczas rozgrywek 1990/1991 nowym trenerem Realu został Radomir Antić, który zaczął wystawiać Hierro do gry w środku pomocy. W sezonie 1991/1992 Hiszpan w 37 ligowych meczach zdobył 21 goli i zajął drugie miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców tracąc do zwycięzcy Manolo sześć trafień. W późniejszym czasie Hierro jeszcze cztery razy wywalczył mistrzostwo kraju, w 1995, 1997, 2001 i 2003 roku. Oprócz tego w 1998, 2000 i 2002 roku zwyciężył w rozgrywkach Ligi Mistrzów, w 1998 roku wygrał też Superpuchar Europy, a w 2002 roku zdobył Superpuchar Europy i Puchar Interkontynentalny. Przez czternaście sezonów spędzonych w Realu Madryt Hierro w Primera División rozegrał 439 pojedynków i zdobył w nich 102 gole, a w latach 2001–2003 był kapitanem zespołu "Królewskich".

Po zakończeniu sezonu 2002/2003 Hierro miał przedłużyć swój kontrakt z Realem, jednak działacze tego klubu nie podpisali z nim nowej umowy. Hiszpański piłkarz wyjechał następnie do Kataru, gdzie został graczem drużyny Al-Rayyan. Następnie powrócił do Europy i trafił do Boltonu Wanderers. W Premier League zadebiutował 21 sierpnia 2004 roku w przegranym 2:0 wyjazdowym meczu z Fulham. 15 maja 2005 roku Hierro poinformował o zakończeniu swojej piłkarskiej kariery. Obecnie jest asystentem trenera w Realu Madryt.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Hiszpanii Hierro zadebiutował 20 sierpnia 1989 roku w wygranym 1:0 towarzyskim meczu z Polską. Pierwszego gola strzelił natomiast 19 grudnia 1990 roku, a Hiszpanie wygrali wówczas z Albanią 9:0. Razem z drużyną narodową Hierro uczestniczył kolejno w Mistrzostwach Świata 1990, Mistrzostwach Świata 1994, Mistrzostwach Europy 1996, Mistrzostwach Świata 1998, Mistrzostwach Europy 2000 oraz Mistrzostwach Świata 2002, jednak na żadnym z tych turniejów Hiszpanie nie zajęli medalowego miejsca. Od 1998 do 2002 roku Hierro był kapitanem reprezentacji swojego kraju, dla której łącznie rozegrał 89 spotkań i strzelił 29 bramek.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]