Fernando Namora

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fernando Namora
Fernando Namora
Imiona i nazwisko Fernando Gonçalves Namora
Data i miejsce urodzenia 15 kwietnia 1919
Condeixa-a-Nova
Data i miejsce śmierci 31 stycznia 1989
Lizbona
Narodowość portugalska
Język portugalski
Alma Mater Uniwersytet w Coimbrze
Gatunki proza, poezja
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Wielki Oficer Orderu Świętego Jakuba od Miecza (Portugalia)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Fernando Gonçalves Namora (ur. 15 kwietnia 1919 w Condeixa-a-Nova, zm. 31 stycznia 1989 w Lizbonie) – portugalski lekarz, prozaik i poeta, jeden z najczęściej tłumaczonych autorów portugalskich[1]. Autor tomików poetyckich, opowiadań, powieści, kronik i biografii.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Początkowo związany był z portugalskim neorealizmem (zbiór Relevos i powieść As sete partidas do mundo). Jego tom poetycki pt. Terra zainaugurował w 1941 serię wydawniczą Novo Cancioneiro (Nowy Kancjonarz), w ramach której publikowano neorealistyczną poezję portugalską. W 1943, jako pierwszy tom serii Novos Prosadores, publikującej neorealistyczną prozę, ukazała się powieść Namory pt. Fogo na noite escura, opowiadająca o życiu różnych grup społecznych w Coimbrze[2]. Neorealizm porzucił w latach 50. i od tego momentu publikował utwory o tematyce moralnej i psychologicznej, opowiadające o życiu ludzi prostych i postulujące powrót do odrzuconych wartości moralnych[1]. W 1952 i 1963 opublikował zbiór biografii wybitnych lekarzy pt. Deuses e demónios de medicina. Opublikował też relację z pobytu w Stanach Zjednoczonych, pt. Cavalgada cinzenta.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

Poezja[edytuj | edytuj kod]

  • Wypukłości (Relevos, 1938)
  • Morze Sargasowe (Mar de Sargaços, 1940)
  • Ziemia (Terra, 1941)

Proza[edytuj | edytuj kod]

  • Siedem podróży po świecie (As sete partidas do mundo, 1938) – powieść
  • Ogień w ciemności nocy (Fogo na noite escura, 1943) – powieść
  • Przytułek dla bezdomnych (Casa da malta, 1945)
  • Bogowie i demony medycyny (Deuses e demónios de medicina, 1952, 1963) – zbiór biografii
  • Skrawki życia lekarza (Retalhos da vida de um Médico, 1949, 1963)
  • Pszenica i kąkol (O trigo e o joio, 1954)
  • Człowiek w masce (O homem disfarçado, 1957) – powieść
  • Samotne miasto (Cidade solitária, 1959) – zbiór opowiadań
  • W niedzielę po południu (Domingo à tarde, 1961)
  • Ci w ukryciu (Os clandestinos, 1972)
  • Kamienny statek (A nave de pedra, 1975) – kroniki-narracje
  • Szara kawalkada (Cavalgada cinzenta, 1977) – kroniki-narracje
  • Odpowiedź dla Matyldy (Resposta a Matilde, 1980) – zbiór opowiadań
  • Smutna rzeka (O rio triste, 1981) – powieść

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Janina Zofia Klawe: Historia literatury portugalskiej : zarys. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, 1985, s. 315. ISBN 83-04-00931-5.
  2. Janina Zofia Klawe: Historia literatury portugalskiej : zarys. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, 1985, s. 301–304. ISBN 83-04-00931-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janina Zofia Klawe: Historia literatury portugalskiej : zarys. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, 1985. ISBN 83-04-00931-5.