Fernando de Alva Ixtlilxochitl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Fernando de Alva Ixtlilxochitl, Hijo de Juan de Navas Pérez de Peraleda y Ana Cortés Ixtlilxóchitl (ur. ok. 1568 w Texcoco, zm. 26 października 1650 w Mieście Meksyk) – meksykański historyk, którego przodkami byli m.in.: król Texcoco Fernando Ixtlilxochitl I, Nezahualcoyotl, Ixtlilxóchitl II i jego żona Beatriz Panantzin (córka Cuitlahuaca, przedostatniego władcy Azteków).

Życie i twórczość[edytuj | edytuj kod]

Fernando de Alva Ixtlilxochitl uznawany jest za największego meksykańskiego historyka. Wykształcenie zdobywał w kolegium Santa Cruz de Tlaltelolco. W 1602 zmarł jego najstarszy brat a on sam został ogłoszony królewskim spadkobiercą i nadano mu prawo noszenia tytułu i własności. Prawdopodobnie owe honory były już jedynie symboliczne, albowiem w 1608 skarżył się na opłakany stanu swojego narodu, jego niedolę oraz na własne ubóstwo. Pierwsze prace dotyczyły relacji podboju Meksyku i pacyfikacji Indian Nowej Hiszpanii, spisane z ust jego dziadka, sprzedawał by móc zakupić najpotrzebniejsze środki do życia. W pracach tych ukazywał nieszczęśliwe losy swojego narodu pozbawianego dumy a nawet dachu nad głową.

W La Entreaty de los Españoles en Texcoco pisał:

"Synowie i córki, wnukowie władców Netzahualcoyotla i Netzahualpilliego, codziennie orzą i kopią by zarobić na chleb i zapłacić dziesięcinę – pół miary zboża dla Króla. I my potomkowie królewskiego rodu jesteśmy opodatkowani wbrew legalnemu prawu."

Być może dzięki jego wystąpieniom lub dzięki protekcji Garcia Guerra, późniejszego biskupa i wicekróla Nowej Hiszpanii, uzyskał on prawo do niewielkich ziem i otrzymał stanowisko interpretatora w Indiańskim sądzie. Tam zajmował się wyjaśnianiem i tłumaczeniem hieroglificznych obrazów starożytnych Meksykanów.

Jego ostatnia pracą była Historia de la Nación Chichemeca, prawdopodobnie nie dokończona, zatrzymująca się w swej relacji na oblężeniu Meksyku. Była to jego najlepsza praca, chronologicznie zapisana, dobrze zdefiniowana, z dokładnymi datami i poprawnie zapisanym imionami władców Texcocan. Praca przez wiele lat była nie znana i dopiero Clavigero a później Humboldt odkrył ja na nowo. Została zdeponowana w bibliotece jezuitów w Meksyku. Tam została podzielona na 13 tomów i następnie wydana pod tytułem " crueldades Horribles de conquistadores los de y Meksyku de Indios los, imperio aquel subyugar en wudaron los que korona la de Espana "[1]. W 1840 roku została ponownie zredagowana i wydana przez Ternaux – Compans, pod tytułem " des Histoire et Chichimecas des anciens rois de Tezcuco " (2 vols., Paryż, 1840).

Wszystkie jego prace zawierają bardzo ważne informacje dla dzisiejszych historyków Meksyku. Jego postać i wkład w rozwój i utrwalenie dziejów narodu Azteckiego została uhonorowana wydaniem jego dzieł na czterysetlecie odkrycia Ameryki przez Krzysztofa Kolumba. Fernando de Alva Ixtlilxochitl zmarł 26 października 1650 w mieście Meksyk.

Przypisy

  1. rueldades Horribles de conquistadores los de y Meksyku de Indios los, imperio aquel subyugar en wudaron los que korona la de Espana (Meksyk, 1829; przetłumaczony na francuski przez H. Ternaux – Compans, Paryż, 1838)