Fernando de Araujo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fernando de Araujo
Fernando de Araújo.jpg
Data i miejsce urodzenia 26 lutego 1963
Manutasi
Timor Wschodni Prezydent Timoru Wschodniego (p.o.)
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Okres urzędowania od 13 lutego 2008
do 17 kwietnia 2008
Poprzednik Vicente Guterres (p.o.)
Następca José Ramos-Horta
Timor Wschodni Przewodniczący Parlamentu Narodowego
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Okres urzędowania od 8 sierpnia 2007
Poprzednik Francisco Guterres
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

FernandoLasama de Araujo (ur. 26 lutego 1963, w Manutasi, dystrykt Ainaro), polityk Timoru Wschodniego, przewodniczący Partii Demokratycznej. Przewodniczący Parlamentu Narodowego od 8 sierpnia 2007. Od 13 lutego do 17 kwietnia 2008 pełniący obowiązki prezydenta.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1975 Fernando de Araujo był świadkiem morderstwa 18 członków swojej rodziny podczas pierwszych dni indonezyjskiej inwazji na Timor Wschodni. Ukończył szkołę średnią w Dili, następnie w latach 1985-1989 studiował literaturę na Uniwersytecie Bali.

W 1988 założył RENETIL (Resistencia Nacional dos Estudantes de Timor-Leste), największy niezależny ruch studencki w Indonezji, będący jednocześnie tajną organizacją polityczną zrzeszającą studentów z Timoru Wschodniego. Od czerwca 1988 do 2000 był sekretarzem generalnym organizacji.

W listopadzie 1991 został aresztowany i osadzony w areszcie w Bali przez indonezyjskie władze. We wrześniu 1992 został skazany i osadzony w więzieniu w Dżakarcie. Spotkał tam innego dysydenta, Xananę Gusmao. W 1992 został "Więźniem Sumienia" Amnesty International oraz został odznaczony nagrodą Reebok Human Rights Award. Więzienie opuścił w grudniu 1998, po obaleniu w Indonezji prezydenta Suharto.

W 1999 zaangażował się w działalność CNRT (Narodowa Rada Ruchu Oporu Timoru Wschodniego, Conselho Nacional Resistencia de Timor-Leste), dążącego do uzyskania niepodległości od Indonezji. Był odpowiedzialny za planowanie oraz działania koordynacyjne i informacyjne.

W latach 1999-2001 prowadził działalność dydaktyczną na Uniwersytecie Melbourne w Australii. Po powrocie do Timoru Wschodniego, w czerwcu 2001 założył Partię Demokratyczną. W wyborach parlamentarnych w sierpniu 2001 partia uzyskała 8,7% poparcia i 7 miejsc w Parlamencie Narodowym, stając się główną siłą opozycyjną w stosunku do partii FRETILIN. W październiku 2001 objął stanowisko wicepremiera spraw zagranicznych. Urząd zajmował do maja 2002, gdy opuścił całkowicie rząd. We wrześniu 2006 został ponownie wybranym przewodniczącym Partii Demokratycznej.

Fernando de Araujo wziął udział w wyborach prezydenckich 9 kwietnia 2007. Zajął w nich trzecie miejsce z wynikiem 9,18% głosów, za Francisco Guterresem oraz premierem José Ramosem Hortą [1]. 26 kwietnia 2007 ogłosił poparcie w drugiej turze głosowania dla premiera Ramos-Horty. [2]

W wyniku wyborów parlamentarnych w czerwcu 2007, dostał się do parlamentu. 8 sierpnia 2007 objął stanowisko przewodniczącego izby[3].

Po próbie zamachu i poważnym zranieniu prezydenta José Ramosa-Horty[4], Araujo 13 lutego 2008 przejął jego obowiązki, tuż po swoim powrocie z Portugalii[5]. Obowiązki prezydenta pełnił do 17 kwietnia 2008, kiedy Ramos-Horta powrócił do kraju po leczeniu w Australii[6].

W 2012 wziął udział w wyborów prezydenckich. W pierwszej turze wyborów prezydenckich 17 marca 2012 zajął czwarte miejsce, uzyskując 17,30% głosów poparcia[7].

Przypisy

  1. "Two set to square off for presidency", AAP (news.com.au), 18 kwietnia 2007.
  2. "Ramos Horta wins key support", AFP (The Age), 27 kwietnia 2007.
  3. "Timor MPs sworn in, no government yet", Reuters (Gulf Times), 31 lipca 2007.
  4. "Laureat pokojowego Nobla ciężko ranny podczas puczu na Timorze" gazeta.pl, 12 lutego 2008.
  5. "New poll if Ramos Horta recovery slow", The Australian Financial Review, 14 lutego 2008.
  6. "Ramos Horta still haunted by questions", The Australian, 17 kwietnia 2008.
  7. CNE: Rezultadu definitivo primeira eleisaun presidencial (port.). cne.tl, 26 marca 2012. [dostęp 2012-04-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]