Fernando de Araujo
| Fernando de Araujo | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 26 lutego 1963 Manutasi |
 Prezydent Timoru Wschodniego (p.o.) |
|
| Przynależność polityczna | Partia Demokratyczna |
| Okres urzędowania | od 13 lutego 2008 do 17 kwietnia 2008 |
| Poprzednik | Vicente Guterres (p.o.) |
| Następca | José Ramos-Horta |
| Przewodniczący Parlamentu Narodowego |
|
| Przynależność polityczna | Partia Demokratyczna |
| Okres urzędowania | od 8 sierpnia 2007 |
| Poprzednik | Francisco Guterres |
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
FernandoLasama de Araujo (ur. 26 lutego 1963, w Manutasi, dystrykt Ainaro), polityk Timoru Wschodniego, przewodniczący Partii Demokratycznej. Przewodniczący Parlamentu Narodowego od 8 sierpnia 2007. Od 13 lutego do 17 kwietnia 2008 pełniący obowiązki prezydenta.
Biografia [edytuj]
W 1975 Fernando de Araujo był świadkiem morderstwa 18 członków swojej rodziny podczas pierwszych dni indonezyjskiej inwazji na Timor Wschodni. Ukończył szkołę średnią w Dili, następnie w latach 1985-1989 studiował literaturę na Uniwersytecie Bali.
W 1988 założył RENETIL (Resistencia Nacional dos Estudantes de Timor-Leste), największy niezależny ruch studencki w Indonezji, będący jednocześnie tajną organizacją polityczną zrzeszającą studentów z Timoru Wschodniego. Od czerwca 1988 do 2000 był sekretarzem generalnym organizacji.
W listopadzie 1991 został aresztowany i osadzony w areszcie w Bali przez indonezyjskie władze. We wrześniu 1992 został skazany i osadzony w więzieniu w Dżakarcie. Spotkał tam innego dysydenta, Xananę Gusmao. W 1992 został "Więźniem Sumienia" Amnesty International oraz został odznaczony nagrodą Reebok Human Rights Award. Więzienie opuścił w grudniu 1998, po obaleniu w Indonezji prezydenta Suharto.
W 1999 zaangażował się w działalność CNRT (Narodowa Rada Ruchu Oporu Timoru Wschodniego, Conselho Nacional Resistencia de Timor-Leste), dążącego do uzyskania niepodległości od Indonezji. Był odpowiedzialny za planowanie oraz działania koordynacyjne i informacyjne.
W latach 1999-2001 prowadził działalność dydaktyczną na Uniwersytecie Melbourne w Australii. Po powrocie do Timoru Wschodniego, w czerwcu 2001 założył Partię Demokratyczną. W wyborach parlamentarnych w sierpniu 2001 partia uzyskała 8,7% poparcia i 7 miejsc w Parlamencie Narodowym, stając się główną siłą opozycyjną w stosunku do partii FRETILIN. W październiku 2001 objął stanowisko wicepremiera spraw zagranicznych. Urząd zajmował do maja 2002, gdy opuścił całkowicie rząd. We wrześniu 2006 został ponownie wybranym przewodniczącym Partii Demokratycznej.
Fernando de Araujo wziął udział w wyborach prezydenckich 9 kwietnia 2007. Zajął w nich trzecie miejsce z wynikiem 9,18% głosów, za Francisco Guterresem oraz premierem José Ramosem Hortą [1]. 26 kwietnia 2007 ogłosił poparcie w drugiej turze głosowania dla premiera Ramos-Horty. [2]
W wyniku wyborów parlamentarnych w czerwcu 2007, dostał się do parlamentu. 8 sierpnia 2007 objął stanowisko przewodniczącego izby[3].
Po próbie zamachu i poważnym zranieniu prezydenta José Ramosa-Horty[4], Araujo 13 lutego 2008 przejął jego obowiązki, tuż po swoim powrocie z Portugalii[5]. Obowiązki prezydenta pełnił do 17 kwietnia 2008, kiedy Ramos-Horta powrócił do kraju po leczeniu w Australii[6].
W 2012 wziął udział w wyborów prezydenckich. W pierwszej turze wyborów prezydenckich 17 marca 2012 zajął czwarte miejsce, uzyskując 17,30% głosów poparcia[7].
Przypisy
- ↑ "Two set to square off for presidency", AAP (news.com.au), 18 kwietnia 2007.
- ↑ "Ramos Horta wins key support", AFP (The Age), 27 kwietnia 2007.
- ↑ "Timor MPs sworn in, no government yet", Reuters (Gulf Times), 31 lipca 2007.
- ↑ "Laureat pokojowego Nobla ciężko ranny podczas puczu na Timorze" gazeta.pl, 12 lutego 2008.
- ↑ "New poll if Ramos Horta recovery slow", The Australian Financial Review, 14 lutego 2008.
- ↑ "Ramos Horta still haunted by questions", The Australian, 17 kwietnia 2008.
- ↑ CNE: Rezultadu definitivo primeira eleisaun presidencial (port.). cne.tl, 26 marca 2012. [dostęp 2012-04-19].
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||
